Hans Beerekamp

38, Burbank CA, 10 maart, onopzettelijke overdosis medicijnen

Canadees acteur. Debuteerde als 12-jarige als tweede zoon van Teri Garr in Firstborn (Michael Apted, 1984). Kinderster in een aantal tienerfilms, waarvan de vampierenvertelling The Lost Boys (Joel Schumacher, 1987) de grootste internationale verspreiding kreeg. Ook in films als Secret Admirer (David Greenwalt, 1985), Silver Bullet (Daniel Attias, 1985), Murphy’s Romance (Martin Ritt, 1985), de titelrol in Lucas (David Seltzer, 1986), License to Drive (top-billed; Greg Beeman, 1988), Dream a Little Dream (Marc Rocco, 1989), Blown Away (top-billed; Brenton Spencer, 1992), Snowboard Academy (John Shepphird, 1996) en Crank: High Voltage (Mark Neveldine en Brian Taylor, 2009). Speelde in een aantal films tegenover Corey Feldman, met wie hij samen een comeback probeerde te maken in de reality soap The Two Careys (2007). Had een lange probleemgeschiedenis na de aanvankelijke successen, onder meer door drugsverslaving en een faillissement.

72, Thames Ditton (graafschap Surrey), 8 maart, natuurlijke dood

Engels cameraman. Debuteerde als co-director of cinematography met de verfilming van John Osbornes Inadmissible Evidence (Anthony Page, 1968). Ook verantwoordelijk voor het camerawerk van de documentaires The Body (Roy Battersby, 1970) en de biografie van Rudolf Noerejev I Am a Dancer (Pierre Jourdan, 1972) en speelfilms als The Raging Moon (Bryan Forbes, 1971), Percy’s Progress (Ralph Thomas, 1974), The Slipper and the Rose: The Story of Cinderella (Forbes, 1976), That’s Carry On (Gerald Thomas, 1977), International Velvet (Forbes, 1978), Brass Target (John Hough, 1978), ffolkes/North Sea Hijack (Andrew V. McLaglen, 1979), Steiner – Das eiserne Kreuz 2. Teil/Breakthrough: Cross of Iron 2 (McLaglen, 1979), The Sea Wolves (McLaglen, 1980), Night Crossing (Delbert Mann, 1981), Nate and Hayes (Ferdinand Fairfax, 1983), Enemy Mine (Wolfgang Petersen, 1985), Buster (David Green, 1988), Wired (Larry Peerce, 1989), Fire Birds (Green, 1990), Shopping (Paul W.S. Anderson, 1994), Aimée & Jaguar (Max Färberböck, 1999) en Three (Stewart Raffill, 2005). Werkte ook zeer veel voor televisie, bijvoorbeeld de miniserie met Rutger Hauer als Albert Speer en Renee Soutendijk als Eva Braun Inside the Third Reich (Marvin J. Chomsky, 1982)

This blog is now located at http://schimmenrijk.blogspot.com/.
You will be automatically redirected in 30 seconds, or you may click here.

For feed subscribers, please update your feed subscriptions to
http://schimmenrijk.blogspot.com/atom.xml.

STAR TREK: THE NEXT GENERATION
82, Malibu, 4 maart, emfyseem

Amerikaans bijrolactrice, vooral op televisie. Ontleent grootste bekendheid aan de rol van de zeer Joodse moeder van Ali MacGraw in de verfilming van Philip Roths Goodbye, Columbus (Larry Peerce, 1969). Ook in films als The Buster Keaton Story (Sidney Sheldon, 1957), The Mugger (William Berke, 1958), Toys in the Attic (George Roy Hill, 1963), Bus Riley’s Back in Town (Harvey Hart, 1965), For Love of Ivy (Daniel Mann, 1968), Three in the Attic (Richard Wilson, 1968), The Other Side of the Mountain (Peerce, 1975), Jackson County Jail (Michael Miller, 1976), Loving Couples (Jack Smight, 1980), Doctor Detroit (Michael Pressman, 1983), All of Me (Carl Reiner, 1984), als non in A Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors (Chuck Russell, 1987), Forever Lulu (John Kaye, 2000), Cast Away (Robert Zemeckis, 2000) en Shallow Hal (Bobby en Peter Farrelly, 2001).

GOLDFINGER
91, Buckinghamshire, 28 februari, natuurlijke dood

Engels bijrolacteur. Had een bescheiden aandeel, vaak als donkerharige en sinistere verschijning, in over de honderd films, waaronder The Blind Goddess (Harold French, 1948), de Engelstalige versie van de Nederlandse verzetsfilm Niet tevergeefs, getiteld But Not In Vain (Edmond T. Gréville, 1948), Under Capricorn (Alfred Hitchcock, 1949), Ivanhoe (Richard Thorpe, 1952), Monsieur Ripois (René Clément, 1954), Doctor at Sea (Ralph Thomas, 1955), 23 Paces to Baker Street (Henry Hathaway, 1956), The King and I (Walter Lang, 1956), Istanbul (Joseph Pevney, 1957), Doctor at Large (Thomas, 1957), Killers of Kilimanjaro (Thorpe, 1959), Once More, With Feeling! (Stanley Donen, 1960), Exodus (Otto Preminger, 1960), The 3 Worlds of Gulliver (Jack Sher, 1960), The Pure Hell of St. Trinian’s (Frank Saunder, 1960), Gorgo (Eugène Lourié, 1961), Satan Never Sleeps (Leo McCarey, 1962), Captain Clegg (Peter Graham Scott, 1962), Cleopatra (Joseph L. Mankiewicz, 1963), A Shot in the Dark (de tweede Pink Panther-film; Blake Edwards, 1964), Behold a Pale Horse (Fred Zinnemann, 1964), als Solo in de Bond-film Goldfinger (Guy Hamilton, 1964), Pope Joan (Michael Anderson, 1972), de Libische spektakelfilm The Message (Moustapha Akkad, 1976), The Omen (Richard Donner, 1976), Meetings with Remarkable Men (hoofdrol; Peter Brook, 1979), The Human Factor (Preminger, 1979), The Sea Wolves (Andrew V. McLaglen, 1980), Sphinx (Franklin J. Schaffner, 1981), Young Toscanini/Il giovane Toscanini (Franco Zeffirelli, 1988) en Angela’s Ashes (Alan Parker, 1999).

92, Hillingdon (graafschap Middlesex), 27 februari, doodsoorzaak onbekend

Engels danseres, choreograaf, actrice en regisseur, eigenlijk Beryl May Jessie Toye. Een van de weinige vrouwelijke Britse filmregisseurs in de jaren ’50 (de bekendste andere was producente Muriel Box), begon haar carrière als wonderkind. Op 4-jarige leeftijd danste ze in de Royal Albert Hall, vijf jaar later choreografeerde ze haar eerste ballet. Ze maakte op haar veertiende een filmdebuut als danseres in Dance Pretty Lady (Anthony Asquith, 1932). Daarna volgden rollen in de muzikale films Invitation to the Waltz (in de hoofdrol tegenover Lilian Harvey; Paul Merzbach, 1935) en I’ll Be Your Sweetheart (tevens choreografie; Val Guest, 1945). Toyes regiedebuut The Stranger Left No Card (1952) won in Cannes de prijs voor beste korte fictiefilm. Haar eerste lange productie als regisseur was The Teckman Mystery (1954). Daarna kreeg ze een Oscarnominatie voor de korte kerstfilm On the Twelfth Day… (1955), die jarenlang eind december door de BBC werd herhaald. Voorts regisseerde Toye de komedies Raising a Riot (1955) en All for Mary (1955), een segment van het drieluik Three Cases of Murder (1955), True As a Turtle (1957), We Joined the Navy (1962) en het korte The King’s Breakfast (tevens scenario; 1963), een bewerking in dans en mime van een gedicht van A. A. Milne.