Uncategorized

95, Parijs, 8 april, na een korte ziekte

In Zwitserland geboren Duits acteur en schrijver. Gedurende acht decennia actieve hoofd- en bijrolacteur in Europese films, van Eurotrash tot prestigieuze auteurscinema. Buitenechtelijke zoon van een Duitse verpleegster en een Italiaanse chirurg. Omdat Adorf zijn reputatie in eerste instantie vestigde met de rol van een seriemoordenaar in de thriller Nachts, wenn der Teufel kam/The Devil Strikes at Night (Robert Siodmak, 1957), werd hij aanvankelijk vooral gecast als slechterik, zoals bendeleider Frederick Santer in Winnetou (Harald Reinl, 1963) of El Diablo in de spaghettiwestern Gli specialisti/Drop Them or I’ll Shoot (Sergio Corbucci, 1969). Hij was daarentegen ook een vileine commissaris van politie in Die Verlorene Ehre der Katharina Blum (Volker Schlöndorff en Margarethe von Trotta, 1975), de vader van de kleine Oskar in Gouden Palmwinnaar Die Blechtrommel (Schlöndorff, 1979) en de vastgoedkoning Schuckert in Lola (Rainer Werner Fassbinder, 1981). Adorf maakte zijn filmdebuut met een bijrol in de verfilming van oorlogsbestseller 08/15 (Paul May, 1954), gevolgd door een andere rol in het derde deel 08/15 – In der Heimat (May, 1955).

Lees verder

78, Willemstad (Curaçao)?, 7? april, gevolgen van ziekte van Parkinson

Op Aruba geboren Curaçaos-Nederlands theater- en filmmaker en klinisch psycholoog. Won samen met Felix de Rooy een Gouden Kalf (Speciale Juryprijs) voor de speelfilm Ava & Gabriel – Un historia di amor (tevens acteur; De Rooy, 1990); De Palm schreef het scenario en produceerde de film. Samen richtten levenspartners De Rooy en De Palm in 1976 de multiculturele stichting Ilushion Kosmiko op, die vanaf 1983 in Amsterdam een vervolg kreeg als de theater- en filmstichting Cosmic Illusion (later Cosmic Theater).

Lees verder

71, Amsterdam?, 5 april,  na een ziekte

Nederlands filmmaker. Gedeeltelijk in Spanje opgegroeid en een leven lang gefascineerd door thema’s uit de Spaanse geschiedenis en cultuur. Zijn werk wordt ook gekenmerkt door affiniteit met sterfelijkheid en rouw. Zeer productief als regisseur en scenarioschrijver van eigenzinnige speelfilms en documentaires, veelal met een essayistisch karakter. Kreeg na een opleiding tot schilder aan de Arnhemse kunstopleiding ARTEZ zijn eerste bekendheid met de documentaire Duende (1986), over het beslissende moment in de flamenco of het stierengevecht. Bekendste documentaires bij een breder publiek zijn Johan Cruijff- En un momento dado (2003) en Erbarme dich – Matthäus Passion Stories (2015). Gouden Kalfnominatie in de categorie lange documentaire voor Joaquin Sabina – 19 días y 500 noches (2008). Bekendste speelfilms: De weg van het vlees (1985), Wij houden zo van Julio (1990), Off mineur (1996) en Tramontana (openingsfilm NFF; 2009).

Lees verder

83, Rio de Janeiro, 3 april, onverwachts

Italiaans regisseur, scenarioschrijver en editor, soms vermeld als Michael E. Lemick. Begon als regie-assistent, onder anderen van zijn neef Sergio Martino, voor wie hij ook twee films monteerde. Maakte voornamelijk genrefilms en had het meest succes met wat ‘commedia sexy all’italiana’ werd genoemd, zoals La liceale/The Teasers (tevens scenario; 1975), La poliziotta fa carriera/Confessions of a Lady Cop (tevens scenario; 1976) en La professoressa di scienze naturali/School Days (tevens scenario; 1976).

Lees verder

48, Parijs, 31 maart, kanker

Frans festivalprogrammeur en producent. Zuster van chef-camera Léo Hinstin. Leidde als artistiek directeur het festival van Locarno (2018-20), waar ze de naar het festival van Berlijn vertrokken Carlo Chatrian opvolgde. Ze wist daar het aandeel van vrouwelijke regisseurs in de selectie op te krikken naar 40 procent, maar vertrok er weer binnen twee jaar, ten gevolge van ‘een verschil in strategische visie’ met de overige festivalleiding.

Lees verder

79, Jersey City NJ, 28 maart, complicaties van ziekte van Alzheimer

Amerikaans actrice, geboren als Mary Beth Supinger. Vooral in het theater, waar ze drie keer voor een Tony werd genomineerd. Maakte indruk in haar filmdebuut, als de middelste van drie zusters in het Bergmaneske Interiors (Woody Allen, 1978). Was ook bij voorbeeld te zien als de echtgenote van Robin Williams in The World According to Garp (George Roy Hill, 1982) en in een kleinere rol in The Age of Innocence (Martin Scorsese, 1993).

Lees verder