Uncategorized

78, Parijs, 31 januari, complicaties bij een hartoperatie

In Frans Indo-China geboren, oorspronkelijk Belgisch acteur, pseudoniem van Pierre Auguste Van Hecke. Uitgebreide loopbaan in het theater en op televisie, maar ook veel filmrollen. Debuteerde in een bijrol in verfilming van Sartres Huis clos (Jacqueline Audry, 1954). Daarna een hoofdrol in Marianne de ma jeunesse (Julien Duvivier, 1955). Sindsdien onder meer als François Villon in Si Paris nous était conté (Sacha Guitry, 1956), als de Christusfiguur in Celui qui doit mourir (Jules Dassin, 1957), Une balle dans le canon (Michel Deville en Charles Gérard, 1958), Merci Natercia! (Pierre Kast, 1960), La morte saison des amours (Kast, 1961), Un nommé La Rocca (Jean Becker, 1961), Les vacances portugaises (Kast, 1963), As ilhas encantadas (tegenover Amalia Rodrigues; Carlos Vilardebó, 1965), Paris brûle-t-il?/Is Paris Burning? (René Clément, 1966), Maldonne (Sergio Gobbi, 1968), L’étrangère (Gobbi, 1968), La légion saute sur Kolwezi (Raoul Coutard, 1980), Eréndira (Ruy Guerra, 1983), L’année des méduses (Christopher Frank, 1984), Sweet Country (Michael Cacoyannis, 1987), Vent d’est (Robert Enrico, 1993), Othello (Oliver Parker, 1995), The Proprietor (Ismail Merchant, 1996), als Monsieur Pouchet in La science des rêves/The Science of Sleep (Michel Gondry, 2006) en Deux jours à tuer (Becker, 2008). Voor zijn laatste film kreeg Vaneck een Césarnominatie in de categorie beste mannelijke bijrol. Ook in trek als verteller buiten beeld, bijvoorbeeld van Mourir à Madrid (Frédéric Rossif, 1963), Si l’avais quatre dromadaires (Chris Marker, 1966) en L’oeuvre au noir (André Delvaux, 1988).

92, Rome, 31 januari, natuurlijke dood

Italiaans regisseur en scenarioschrijver, soms actief onder de naam Jeremy Scott. Vooral bekend door vijf spaghettiwesterns, Da uomo a uomo/Death Rides a Horse (met Lee Van Cleef en John Phillip Law; 1967), Tepepa (met Tomas Milian en Orson Welles; 1968), …e per tetto un cielo di stelle/A Sky Full of Stars for a Roof (met Giuliano Gemma en muziek van Ennio Morricone; 1968), La notte dei serpenti (1969) en La vita, a volte, è molta dura, vero Provvidenza?/Sometimes Life Is Hard – Right, Providence? (met Milian; 1972). Oorspronkelijk maker van (politieke) documentaires. Zijn westerns kenmerkten zich door een zekere mate van verstopt politiek engagement. Da uomo a uomo werd door sommige liefhebbers uitgeroepen tot “de beste spaghettiwestern die niet werd geregisseerd door Sergio Leone” en zou tot inspratie hebben gediend voor Kill Bill (Quentin Tarantino, 2003).

63, Amsterdam, 30 januari, doodsoorzaak onbekend

Nederlands documentairemaker. Aanvankelijk actief als psycholoog, docent gezondheidskunde en (radio)journalist. Werkte vooral voor televisie, aanvankelijk als redacteur bij de VPRO en het Humanistisch Verbond. Producent en redacteur van de klassieke documentaire Staat van verzorging (Thomas Doebele en Maarten Schmidt, 1985). Specialiseerde zich in muziekfilms en portretten van progressieve kunstenaars, gekenmerkt door warmte en humaniteit. Bekendste films, die ze veelal ook schreef en produceerde: De uitvinder (1988), Dolf Kruger, fotograaf (1989), Duo Duo in Londen (1990), Emmy Andriesse (1991), De beurtvaartrace (1991), De grote droom (1992), Muziek is mijn adem, Cathy Berberian (1994), Hier ben ik een prinses (1995),Gisela May: elk lied is een verhaal (1998), Benno Premsela, vormgever en voorvechter (1999), Sporen in het wad (2003) en de korte, op een gedicht van Hanny Michaelis geïnspireerde impressie Op weg (2007). Zuster van socioloog Abram de Swaan.

39, New York, 29 januari, geraakt op Broadway door auto van overvallers op de vlucht

Amerikaans editor. Won vorig jaar een prijs in Sundance voor de montage van de documentaire Sergio (Greg Barker, 2009), over de in Bagdad omgekomen Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties, Sergio Vieira de Mello. Werkte veel met documentairemaker Errol Morris, aan de montage van Fast, Cheap & Out of Control (1997), Mr. Death (1999), The Fog of War (2003) en Standard Operating Procedure (2008). Monteerde ook de documentaires Well-Founded Fear (Shari Robertson en Michael Camerini, 2000), My Father, the Genius (Lucia Small, 2002), The Same River Twice (Robb Moss, 2003), Sketches of Frank Gehry (Sydney Pollack, 2005) en de speelfilm American Son (Neil Abramson, 2008).

76, Los Angeles, 27 januari, natuurlijke dood

Amerikaans bijrolactrice. Werd vooral bekend als het medium Tangina in Poltergeist (Tobe Hooper, 1982). Beide herhalingen van die rol in de vervolgfilms Poltergeist II: The Other Side (Brian Gibson, 1986) en Poltergeist III (Gary Sherman, 1982) werden genomineerd voor een Razzie in de categorie ‘slechtste vrouwelijke bijrol’. Debuteerde met een kleine rol in Under the Rainbow (Steve Rash, 1981), een film over de opnamen van de scènes in The Wizard of Oz (Victor Fleming, 1939) met honderden ‘kleine mensen’. Speelde ook in films als Frances (Graeme Clifford, 1982), Sixteen Candles (John Hughes, 1984), Teen Witch (Dorian Walker, 1989), Timemaster (James Glickenhaus, 1995) en Southland Tales (Richard Kelly, 2006).

81, Malibu CA, 24 januari, alvleesklierkanker

Amerikaans acteur. Speelde in 202 afleveringen van de westernserie Bonanza (1959-65) de rol van Adam, de oudste van de drie broers Cartwright. Daarvoor ook actief op Broadway. Enkele filmrollen, bijvoorbeeld als de stiefzoon van Sophia Loren in Desire under the Elms (Delbert Mann, 1958), in de westerns The Sheepman (George Marshall, 1958) en Ride Lonesome (Budd Boetticher, 1959), alsmede The Magic of Lassie (Don Chaffey, 1978). Van zijn tientallen bijdragen aan andere televisieseries was de titelrol in de M.A.S.H.-spin-off Trapper John, M.D. (1979-86) de belangrijkste.