Douwes Fernhout

72, al-Eizarya (Palestina), 23 oktober, na verschillende attaques

Nederlands cameraman. Zoon van documentairemaker en fotograaf John Fernhout, ook wel bekend als John Ferno, en dus kleinzoon van schilderes Charley Toorop en achterkleinzoon van Jan Toorop. Assistent en cameraman van zijn vader sinds 1967, toen ze ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van Montreal de korte film Sky over Holland maakten. De op 70mm gedraaide documentaire, die Nederland filmt in de trant van Piet Mondriaan (een goede vriend van Jan Toorop) en vele andere Hollandse meesters, won onder meer een Gouden Palm in Cannes en werd genomineerd voor een Oscar in de categorie beste korte live actionfilm.


Daarna maakten vader en zoon vooral in IsraĆ«l samen films: The Tree of Life (1971),  They Want to Live en Museum on the Hill (1980). Daarna in Nederland De drie generaties (over hun schilderende voorouders; 1983), Mijn generatie is zwart-wit (over fotograaf Cas Oorthuys; 1984) en Het bewaarde landschap (1985), die door de ANWB werd onderscheiden met de Edo Bergsmaprijs. 22 jaar na de dood van John Fernhout (1913-1987) ging het grootste deel van zijn archief verloren bij een brand in de Amsterdamse opbergloods van City Box (november 2009). Douwes Fernhout werkte mee aan het documentaire portret In Ferno (Jacques Laureys, 2009), maar er ontstond onduidelijkheid over de rechten van de geciteerde films en dus over de rechtmatigheid van vertoningen van de documentaire.

2 gedachten over “Douwes Fernhout”

  1. Beste Hans, de problemen die ik ondervond met Douwes hadden niets met onenigheid te maken over hoe mijn film gedraaid was. Het was puur een rechtenkwestie, waar mijn portret over John Fernhout de dupe van is geworden. Mijn producent had niets geregeld, beeld en geluid beweerde alle rechten te hebben, en Douwes ging het over mijn rug uitvechten. Het einde van het verhaal was dat mijn film nooit uitgebracht is en dat hij slechts een keer op tv te zien is geweest. Zelfs nadat noodgedwongen de Vpro de productie had overgenomen en de producent buitenspel had gezet, wilde Douwes.niet praten en kwam alleen met hoge financiele eisen waaraan de Vpro onmogelijk kon toegeven. Douwes heeft het spel hoog gespeeld en daardoor alles verloren. Groet, Jacques Laureys

    Beantwoorden

Plaats een reactie