Emile van Rouveroy van Nieuwaal

86, Genne (Zwartewaterland), 4 december, natuurlijke dood

Nederlands cultureel antropoloog, staatsrechtkundige en documentairemaker. Werd vooral bekend door zijn latere films, over mensen in orthodox-protestantse delen van Overijssel: Staphorst in tegenlicht (samen met zoon Maarten van Rouveroy van Nieuwaal, tevens uitvoerend producenr; 2007), Rijssens stille oorlog (RTV Oost; 2010) en Houdt God van vrouwen? (RTV Oost; 2013). Vanaf 1967 onderzoeker volksrecht aan het Afrika-Studiecentrum in Leiden. Promoveerde in Leiden op het proefschrift Vrouw, vorst en vrederechter: aspekten van het huwelijk, de traditionele en moderne volksrechtspraak bij de Anufòm in Noord-Togo (1976). Bijzonder hoogleraar Staatkundige geschiedenis en het constitutionele recht van Afrika (Leiden, 1983-93).

Tot zijn Afrikaanse films behoren Mbambim, een familiehoofd in Ayikpère (samen met Els A. van Rouveroy van Nieuwaal- Baerends, 1971), Een pad op de binnenplaats (samen met Els A. van Rouveroy van Nieuwaal-Baerends, 1978), Bekoidintu – Elk huis is beter dan het mijne (1979), Afrika: Democratisch avontuur in Togo (1992), Bonnet Rouge – Où vas-tu? (samen met M. van Rouveroy van Nieuwaal, 2000), J’y crois: la route de la décentralisation au Mali (samen met M. van Rouveroy van Nieuwaal en Simon Shrimpton-Smith, 2003) en Op zoek naar recht (2010). Laatste film gaat over het oorlogsverleden van zijn eigen familie: Tot in het derde geslacht (2016). Geen directe familie van filmmaker Dorna X. van Rouveroy.

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.