Giuliano Montaldo

93, Rome, 6 september, natuurlijke dood

Italiaans regisseur, scenarioschrijver en acteur. Stond vooral bekend om politiek geïnspireerde speelfilms, zoals de biopic van de ter dood veroordeelde Amerikaanse anarchisten Sacco e Vanzetti (tevens scenario, competitie Cannes; 1971) en Gli occhiali d’oro/The Gold Rimmed Glasses (naar Giorgio Bassani; 1987). Zijn tweede speelfilm Una bella grinta/The Reckless (tevens coscenarist; 1965), over de economische boom in Italië, won de speciale juryprijs in Berlijn. Montaldo’s science fiction-giallo Circuito chiuso/Closed Circuit (tevens coscenarist; 1978) werd oorspronkelijk voor tv gemaakt, maar ook geselecteerd voor de competitie van Berlijn. Het curieuze verhaal over een bioscoopbezoeker die bij de vertoning van een spaghettiwestern vanaf het doek wordt neergeschoten, zou immense cultstatus verwerven. Montaldo begon zijn filmloopbaan als acteur, toen hij als student werd gecast voor een rol tegenover Gina Lollobrigida in de partizanenfilm Achtung! Banditi! (Carlo Lizzani, 1951). Sindsdien speelde hij in bij voorbeeld La cieca di Sorrento/The Blind Woman of Sorrento (als priester; Giacomo Gentilomo, 1952) en Ai margini della metropoli/At the Edge of the City (Lizzani, 1953), Na assistentschappen bij onder meer Lizzani, Gillo Pontecorvo en Elio Petri maakte hij zijn regiedebuut met Tiro al piccione/Pigeon Shoot (competitie Venetië; 1961).

Regisseerde ook bij voorbeeld een segment van Extraconiugale/Huwelijk in moderne stijl (1964), Ad ogni costo/Grand Slam (1967), Gli intoccabili/Machine Gun McCain (competitie Cannes; 1969), Gottt mit uns (Dio è con noi) (tevens coscenarist; 1970), Giordano Bruno (tevens coscenarist; 1973), L’Agnese va a morire (tevens scenario; 1976), Il giocattolo/I’ll Get a Gun (tevens coscenarist; 1979), Il giorno prima/Control (tevens coscenarist; 1987), Tempo di uccidere/Time to Kill (tevens coscenarist; 1989), de documentaire Le stagioni dell’aquila (over fascistische filmjournaals; 1997), I demoni di San Pietroburgo (tevens coscenarist, over Dostojewski; 2008) en L’industriale/The Entrepreneur (tevens scenario; 2011), alsmede de miniserie Marco Polo (tevens coscenarist; 1982-83). 2dUnit regie van Gouden Leeuwwinnaar La battaglia di Algeri/De slag om Algiers (Pontecorvo, 1966). Schreef mee aan het scenario van Orazi e Curiazi/Duel of Champions (Ferdinando Baldi en Terence Young, 1961).

Tot de overige films waarin Montaldo acteerde behoren Cronache di poveri amanti/Chronicle of Poor Lovers (Lizzani, 1954), Terza liceo (Luciano Emmer, 1954), Gli sbandati/Abandoned (Francesco Maselli, 1955), La donna del giorno (Maselli, 1957), Il momento più bello (Emmer, 1957), Il lungo silenzio (Margarethe von Trotta, 1993), Un eroe borghese (Michele Placido, 1995), Il caimano (als televisieregisseur; Nanni Moretti, 2006), The Haunting of Helena (Christian Bisceglia en Ascanio Malgarini, 2012), L’abbiamo fatta grossa (Carlo Verdone, 2016) en Tutto quello che vuoi (als dementerende dichter; Francesco Bruni, 2017). Getrouwd met assistent-regisseur Vera Pescarolo, vader van kostuumontwerpster Elisabetta Montaldo.

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.