Harry Belafonte

96, New York City, 25 april, hartfalen

Amerikaans zanger, acteur en activist van Jamaicaanse afkomst, eigenlijk Harold George Bellanfanti Jr. Populair calypsozanger, die ook andere genres beoefende, werd de eerste steracteur met een Afro-Amerikaanse achtergrond, door hoofdrollen tegenover Dorothy Dandridge in de low-budgetproductie Bright Road (tevens schrijver en vertolker song Suzanne; Gerald Mayer, 1953) én de Carmen-variatie in CinemaScope Carmen Jones (Otto Preminger, 1954), waarin beider zangstemmen werden nagesynchroniseerd. Onder invloed van zijn mentoren, zanger Paul Robeson en dominee Martin Luther King, werd Belafonte burgerrechtenactivist. Hoofdrol in Island in the Sun (tevens schrijver en vertolker titelsong; Robert Rossen, 1957), gevolgd door eerste top-billing in het dystopische The World, the Flesh and the Devil (tevens songs; Ranald MacDougall, 1959). Vervolgens in films als Odds Against Tomorrow (top-billed, tevens songs; Robert Wise, 1959), The Angel Levine (tevens productie; Ján Kadár, 1970), Buck and the Preacher (Sidney Poitier en Joseph Sargent, 1972), Uptown Saturday Night (Poitier, 1974), The Player (als zichzelf; Robert Altman, 1992), Prêt-à-porter (als zichzelf; Altman, 1994), White Man’s Burden (Desmond Nakano, 1995), Kansas City (Altman, 1996), Bobby (Emilio Estevez, 2006) en BlacKkKlansman (Spike Lee, 2018).

Verteller van de documentaires King: A Filmed Record… Montgomery to Memphis (Sidney Lumet en Joseph L. Mankiewicz, 1969), Fundi: The Story of Ella Baker (Joanne Grant, 1981) en We Shall Overcome (Jim Brown, 1989). Treedt op in de concertfilms Sag nein (Stefan Aust, 1983) en We Are the World (Tom Trbovich, 1985). Componeerde muziek voor Beat Street (tevens productie; Stan Lathan, 1984). Hoofdpersoon van de Cubaanse documentaire A veces miro mi vida/Sometimes I Look at My Life (Orlando Rojas, 1982) en van Sing Your Song (Susanne Rostock, 2011), The Sit-In: Harry Belafonte Hosts the Tonight Show (Yoruba Richen, 2020) en het postuum uitgebrachte Following Harry (tevens productie; Rostock, 2023).

Ook te zien in documentaires als Scandalize My Name: Stories of the Blacklist (Alexandra Isles, 1998), Fidel (Estela Bravo, 2001), When the Levees Broke: A Requiem in Four Acts (Lee, 2006), Soundtrack for a Revolution (Bill Guttentag en Dan Sturman, 2009), Motherland (Owen Alik Shahadah, 2010), When I Rise (Mat Hames, 2010), Zero Percent (Tim Skousen, 2011), Rise Like Lions (Scott Noble, 2011), Under African Skies (Joe Berlinger, 2012), Hava Nagila: The Movie (Roberta Grossman, 2012), One People: The Celebration (over Jamaica; Justine Henzell, Dionne Walker en Adrian Allen, 2012), Life’s Essentials with Ruby Dee (Muta’Ali Muhammad, 2014), Marsha Hunt’s Sweet Adversity (Roger C. Memos, 2015), Sighted Eyes/Feeling Heart (Tracy Heather Strain, 2017), Shared Legacies (Shari Rogers, 2020), Sidney (Reginald Hudlin, 2022) en Is That Black Enough for You?!? (Elvis Mitchell, 2022). Een leven lang strijder tegen onrecht, werd Belafonte in 2015 in Hollywood bekroond met de Jean Hersholt Humanitarian Award van de Academy. Sympathiseerde met het Cubaanse Castro-bewind, steunde in 2020 de radicale Democratische presidentskandidaat Bernie Sanders. Vader van actrice en producent Gina Belafonte.

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.