67, Neuilly-sur-Seine (Hauts-de-Seine), 20 maart, longkanker
Frans actrice, radio- en tv-persoonlijkheid en regisseur. Schreef en regisseerde Je vous trouve très beau (2005), waarin boer Michel Blanc een Roemeense bruid vindt. De film won een César voor het beste debuut, terwijl ook het scenario en Blanc genomineerd werden. Sindsdien regisseerde en schreef Mergault nog drie lange speelfilms, die relatief minder goed ontvangen werden: Enfin veuve (wel een publiekshit; 2007), Donnant donnant (2010) en Des mains en or (2023). Ze schreef ook Aujourd’hui peut-être… (tevens actrice; Jean-Louis Bertuccelli, 1991), Voyage à Rome (Michel Lengliney, 1992) en Meilleur espoir féminin (Gérard Jugnot, 2000), alsmede een aantal tv-films en -series. Als actrice debuteerde Mergault in La dérobade (Daniel Duval, 1979) en was ook te zien in films als Diva (Jean-Jacques Beineix, 1981), Pour cent briques, t’as plus rien… (Édouard Molinaro, 1982), Le choc (Robin Davis, 1982), L’été prochain (Nadine Trintignant, 1985), Profs (Patrick Schulmann, 1985), Sauve-toi, Lola (Michel Drach, 1986), Club de rencontres (Michel Lang, 1987), Agent trouble (Jean-Pierre Mocky, 1987), Une nuit à l’Assemblée Nationale (Mocky, 1988), Pacific Palisades (Bernard Schmitt, 1990), Les clés du paradis (Philippe de Broca, 1991) en C’est beau la vie, quand on y pense (Jugnot, 2017).