79, Parijs?, 27 augustus, doodsoorzaak onbekend
Frans producent, scenarioschrijver en regisseur. Zoon van producent Robert Dorfmann. Produceerde films als L’armée des ombres (Jean-Pierre Melville, 1969), Traitement de choc (Alain Jessua, 1973) en Le trio infernal (Francis Girod, 1974). Eerste credit als producent voor de middellange documentaire Un été américain (Henry Chapier, 1968). Tot de overige films die Dorfmann produceerde behoren Le voleur de crimes (Nadine Trintignant, 1969), Tout le monde il est beau, tout le monde il est gentil (Jean Yanne, 1972), La faille (coproducent; Peter Fleischmann, 1975), 7 morts sur ordonnance (Jacques Rouffio, 1975), Le témoin (Jean-Pierre Mocky, 1978), Bobo Jacco (Walter Bal, 1979), La guerre du feu/Quest for Fire (coproducent; Jean-Jacques Annaud, 1981), Y a-t-il un Français dans la salle? (Mocky, 1982), Les mots pour le dire (José Pinheiro, 1983), Bethune: The Making of a Hero (coproducent; Phillip Borsos, 1990), Entangled (coproducent; Max Fischer, 1993) en het Canadese Louis 19, le roi des ondes/King of the Airways (Michel Poulette, 1994). Dorfmann regisseerde en schreef de Chinese coproductie Le palanquin des larmes (1988), Shadow of the Wolf (tevens coproducent met Canada; 1992) en Vercingétorix/Druids (tevens productie; 2001). Ook schreef hij mee aan het scenario voor Aragosta a colazione/Lobsterf or Breakfast (Giorgio Capitani, 1979) en L’unique (Jérôme Diamant-Berger, 1986). Speelde als acteur bescheiden bijrollen in Mayerling (uncredited; Terence Young, 1968), Il grande silenzio (uncredited; Sergio Corbucci, 1968) en Le faucon (tevens productie; Paul Boujenah, 1983).