Jango Edwards

73, Barcelona, 4 augustus, kanker

Amerikaans acteur, clown en regisseur, eigenlijk Stanley Ted Edwards. In Nederland vooral bekend als oprichter (1975) en centrale figuur van het Amsterdamse Festival of Fools, magneet voor straatkunstenaars uit de hele wereld. Woonde en werkte, het grootste deel van de tijd zonder verblijfsvergunning, in steden als Londen, Amsterdam, Parijs, Cannes, Barcelona, Wenen en Berlijn. Speelde kleine rollen in speelfilms als Rosi und die grosse Stadt (Gloria Behrens, 1981), Zärtliche Chaoten II (Holm Dressler, 1988) en All Men Are Mortal (Ate de Jong, 1992). Regisseerde en speelde een hoofdrol in de korte films What’s the Beef Rodo? (1980) en Carlo and Jango (2005), alsmede de Italiaanse tv-film The Jango Zone (2010). Ook te zien in bij voorbeeld Tango durch Deutschland (Lutz Mommertz, 1980), het Zwitserse Gemini: The Twin Stars (Jacques Sandoz, 1988), het Spaanse Laughing Stock (Jacobo Sucari, 1990), het Franse Rendez-vous au tas de sable (Didier Grousset, 1990) en Le retour des Charlots (Jean Sarrus, 1992), de Nederlandse tv-serie Eine kleine Nachtmerrie (De Jong, 1997), de Oostenrijkse serie Tohuwabohu (Helmut Zenker, 1994-98), de korte films The Deep (top-billed; Olivier Klein, 1999) en Le zéro (Georges Sebag, 2002), de Nederlandse film Blindspot (Adrian Bol, 2008) en het Catalaanse Sis dies corrents (Neus Ballús, 2021). Hoofdpersoon van de Franse videodocumentaire Jango Edwards ou la tendresse du maître (Isabelle Peruzat, 2012).

Ook in documentaires als The Fool (Jacques Katmor, 1979), Looking for Jango Edwards (Bertram van Munster, 1984), Extra’s (Olivier Jansen, 1996), New Shoes: Today’s Clowns in Europe (Brian Rodríguez Wood, 2009), Fake Orgasm (Jo Sol, 2010), Fool of Life (Tommaso Magnano, 2015), Fools Dimension (Aram Voves, 2019) en Behind the Red Noses (Crystal V. Lesser, 2020).

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.