88, São Paulo, 12 juli, gevolgen van een hersenbloeding
Oorspronkelijk Belgisch, tot Braziliaan genaturaliseerd criticus, docent, essayist, scenarioschrijver en acteur. Sinds 1949 in Brazilië. Schreef samen met de regisseur het op een roman gebaseerde scenario van de Cinema Novo-klassieker O caso dos irmãos Naves/Case of the Naves Brothers (Luiz Sérgio Person, 1967). Coscenarist van de korte documentaire Brasilia, contradiçōes de uma cidade (Joaquim Pedro de Andrade, 1968). Regisseerde de korte documentaire compilatie van bestaande filmbeelden São Paulo – Sinfonia e Cacofonia (1994). Regisseerde en schreef samen met Rubens Rewald de essayfilm #eagoraoque (2020). Als acteur te zien in bij voorbeeld Anuska, manequim e mulher (Francisco Ramalho Jr., 1968), O profeta da fome (Maurice Capovilla, 1969), Ladrōes de cinema (Fernando Coni Campos, 1977), P.S.: Post Scriptum (Romain Lesage, 1981), FilmeFobia (top-billed in de rol van een documentaireregisseur; Kiko Goifman, 2008), O homem das multidōes/The Man of the Crowd (Marcelo Gomes en Cao Guimarāes, 2013),
Periscópio/Periscope (top-billed; Goifman, 2013), Fome/Hunger (top-billed, tevens scenario; Cristiano Burlan, 2015), Em 97 era assim (Zeca Brito, 2017), Antes do fim (top-billed; Burlan, 2017) en Ulisses (Burlan, 2024). Schreef (mee aan) het scenario van films als A noite do espantalho (Sérgio Ricardo, 1974), Um céu de estrelas/A Starry Sky (Tata Amaral, 1996), Hoje (Amaral, 2011) en Uma noite nāo é nada/Just a Night (Alain Fresnot, 2019). Hoofdpersoon van de documentaire A destruição de Bernardet (Claudia Priscilla en Pedro Marques, 2016), waarin zijn late roeping als acteur kritisch bevraagd wordt. Hoogleraar aan de universiteiten van Brasilia en São Paulo, waar hij generaties van critici en filmmakers opleidde.