Jean-Claude Carrière

89, Parijs, 8 februari, in zijn slaap

Frans (scenario)schrijver. Bekend door zijn samenwerking met Luis Buñuel en de scenariobewerking van lastig te verfilmen romans als Günter Grass’ Die Blechtrommel/The Tin Drum (Gouden Palm; Volker Schlöndorff, 1979), Marcel Prousts À la recherche du temps perdu als Un amour de Swann (Schlöndorff, 1984), Milan Kundera’s The Unbearable Lightness of Being/De ondraaglijke lichtheid van het bestaan (Oscarnominatie; Philip Kaufman, 1988), het hindoe-epos The Mahabharata (Peter Brook, 1989) en Jean Giono’s Le hussard sur le toit/The Horseman on the Roof (Jean-Paul Rappeneau, 1995). Oeuvre-Oscar in 2015, ereprijs Europese Filmacademie in 2016 en Film by the Sea (Vlissingen) in 2010. Hij won de Oscar voor beste korte film samen met de andere regisseur-producent Pierre Étaix voor Heureux anniversaire (1962). Met Buñuel gedeelde Oscarnominaties voor het originele scenario van Le charme discret de la bourgeoisie (Buñuel, 1972) en voor beste scenariobewerking voor Cet obscur objet du désir (tevens Césarnominatie, naar Pierre Louys; Buñuel, 1977). Regisseerde en schreef (samen met Milos Forman) de korte film La pince à ongles (1969), die de Grote Juryprijs won in Cannes.

Boerenzoon uit de Hérault had een weinig succesvolle roman gepubliceerd (Lézard, 1957), toen hij werd benaderd door Jacques Tati met het voorstel enkele van diens films tot een boek te bewerken (novelizations). Via Tati kwam Carrière in contact met Étaix, voor wie hij films schreef als Le soupirant/The Suitor (1962), Yoyo (1965), Tant qu’on a la santé (1966), Le grand amour (1969), de documentaire J’écris dans l’espace (1989) en de korte films Rupture (tevens co-regie, 1961) en Insomnie (1963). Lange samenwerking met Buñuel begon met Le journal d’une femme de chambre/Dagboek van een kamermeisje (tevens acteur, naar Octave Mirbeau; 1964), gevolgd door Belle de jour (naar Joseph Kessel; 1967), La Voie Lactée/The Milky Way (tevens acteur; 1969) en Le fantôme de la liberté (1974).

Schreef verder onder meer Viva Maria! (Louis Malle, 1965), Cartes sur table (Jesús Franco, 1966), Miss Muerte (Franco, 1966), Hotel Paradiso (naar stuk van Georges Feydeau en Maurice Desvallières; Peter Glenville, 1966), Le voleur (naar Georges Darien; Malle, 1967), La piscine (Jacques Deray, 1969. Remake A Bigger Splash, Luca Guadagnino, 2015), Borsalino (Deray, 1970), L’alliance (naar zijn eigen roman, tevens hoofdrol; Christian de Chalonge, 1970), Taking Off (Forman, 1971), Un peu de soleil dans l’eau froide (tevens acteur, naar Françoise Sagan; Deray, 1971), Liza (naar Ennio Flajano; Marco Ferreri, 1972), Le moine/The Monk (samen met Buñuel; Ado Kyrou, 1972), Un homme est mort/Achtervolging in Los Angeles (Deray, 1972), Dorothea’s Rache (Peter Fleischmann, 1974), Grandeur nature/Life Size (Luis García Berlanga, 1974), La femme aux bottes rouges (Juan Luis Buñuel, 1974), Sérieux comme le plaisir (Robert Benayoun, 1975), La chair de l’orchidée (naar James Hadley Chase; Patrice Chéreau, 1975), La faille/Der dritte Grad (Fleischmann, 1975), Leonor (J.L. Buñuel, 1975), Le gang (naar Roger Borniche; Deray, 1977), Un papillon sur l’épaule (samen met Tonino Guerra, naar John Gearon; Deray, 1978), Chaussette surprise (tevens acteur; Jean-François Davy, 1978), L’homme en colère (Claude Pinoteau, 1979), Ils sont grands ces petits (Joël Santoni, 1979), Retour à la bien-aimée (Jean-François Adam, 1979), L’associé/Mijn partner Mr. Davis (René Gainville, 1979. Remake The Associate, Donald Petrie, 1996), Slachtvee (Patrick Conrad, 1979), Sauve qui peut (la vie) (samen met Anne-Marie Miéville; Jean-Luc Godard, 1980), Black Mirror (naar Jean Genet; Pierre-Alain Jolivet, 1981), Die Fälschung (naar Nicolas Born; Schlöndorff, 1981), Le retour de Martin Guerre (César; Daniel Vigne, 1982. Remake Sommersby, Jon Amiel, 1993), Antonieta (Carlos Saura, 1982), Danton (Césarnominatie; Andrzej Wajda, 1983), Il generale dell’armata morte (naar Ismail Kadare; Luciano Tovoli, 1983), La tragédie de Carmen (Brook, 1983), Max mon amour (Nagisa Oshima, 1986), Oviri (over Paul Gauguin; Henning Carlsen, 1986), L’iniziazione (naar Guillaume Apollinaire; Gianfranco Mingozzi, 1986), La dernière image (Mohammed Lakhdar-Hamina, 1986), Les possédés/Demonen (naar Fjodor Dostojewski; Wajda, 1988), Es ist nicht leicht ein Gott zu sein (naar Arkadi en Boris Stroegatski; Fleischmann, 1989), Valmont (naar Choderlos de Laclos; Forman, 1989), Milou en mai (Malle, 1990), Cyrano de Bergerac (Césarnominatie, naar Edmond Rostand; Rappeneau, 1990), At Play in the Fields of the Lord (naar Peter Matthiessen; Hector Babenco, 1991), Le retour de Casanova (naar Arthur Schnitzler; Édouard Niermans, 1992),

The Night and the Moment (tevens acteur; Anna Maria Tatò, 1994), Der Unhold/Ogre (naar Michel Tournier; Schlöndorff, 1996), Chinese Box (Wayne Wang, 1997), La guerre dans le Haut Pays (naar Charles Ferdinand Ramuz; Francis Reusser, 1998), Salsa (Joyce Sherman Buñuel, 2000), Birth (Jonathan Glazer, 2004), Goya’s Ghosts (Forman, 2006), Ulzhan (Schlöndorff, 2007), Memoria de mis putas tristes (naar Gabriel García Márquez; Carlsen, 2011), Syngué sabour, pierre de patience/The Patience Stone (Atiq Rahimi, 2012), El artista y la modelo (Fernando Trueba, 2012), Dosieto Petrov/The Petrov File (Georgi Balabanov, 2015), L’ombre des femmes (Philippe Garrel, 2015), L’amant d’un jour (P. Garrel, 2017), At Eternity’s Gate (over Vincent van Gogh; Julian Schnabel, 2018), L’homme fidèle (Louis Garrel, 2018) en Le sel des larmes (P. Garrel, 2020). Zijn toneelstuk L’aide mémoire werd bewerkt tot de film The 4th Wall (Clement Gharini, 2010). Acteerde ook in films als Le jeu du solitaire (Adam, 1976), Le jardin des supplices/De tuin der folteringen (Christian Gion, 1976), L’amour nu (Yannick Bellon, 1981), Jaya Ganga (Vijay Singh, 1996), Buñuel y la mesa del rey Salomón (Saura, 2001), Tajnata kniga/The Secret Book (top-billed; Vlado Cvetanovski, 2006) en Copie conforme (Abbas Kiarostami, 2010). Hoofdpersoon van de documentaire Carrière, 250 metros (Juan Carlos Rulfo en Natalia Gil Torner, 2011). Was president van de nationale Franse filmopleiding Fémis.

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.