Luis Alarcón (Mancilla)

93, Santiago, 4 augustus,  natuurlijke dood

Chileens acteur en theaterregisseur. Speelde een hoofdrol in de in 1967 opgenomen, maar pas in 2020 voltooide -er was destijds geen geld voor de geluidsmontage – speelfilm El tango del viudo y su espejo deformante/The Tango of the Widower, het regiedebuut van het echtpaar Raúl Ruiz en Valeria Sarmiento. Alarcóns eerste filmrol was in het drieluik Tres miradas a la calle (Naum Kramarenco, 1957). Ook te zien in films als La novia (Ernesto Arancibia, 1962), Erase un niño, un guerrillero, un caballo… (Helvio Soto, 1967), Tres tristes tigres (Ruiz, 1968), La colonia penal (Ruiz, 1970), Nadie dijo nada (Ruiz, 1971), Qué hacer! (Saul Landau, Ruiz en Nina Serrano, 1972), La expropiaición (Ruiz, 1974), A la sombra del sol (Silvio Caiozzi en Pablo Perelman, 1974), Vías paralelas (top-billed; Sergio Navarro en Cristián Sánchez, 1975), Julio comienza en Julio (Caiozzi, 1979), Caluga o menta (Gonzalo Justiniano, 1990), Palomita blanca (Ruiz, 1992), Los náufragos (Miguel Littin, 1994), Tierra del Fuego (Litttin, 2000), Secretos (Sarmiento, 2008), Gente mala del norte (top-billed; Patricio Riquelme, 2011), La gravedad del Púgil (Jorge Mella, 2016) en La Telenovela Errante/The Wandering Soap Opera (top-billed; Ruiz en Sarmiento, 2017). Ook veel televisiewerk, onder meer tijdens de Pinochet-dictatuur, toen de linkse filmmakers waar Alarcón bij voorkeur mee samenwerkte op z’n best in ballingschap verkeerden. Executive producer van El Chacal de Nahueltoro (tevens bijrol als rechter; Littin, 1969).

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.