95, Parijs, 8 april, na een korte ziekte
In Zwitserland geboren Duits acteur en schrijver. Gedurende acht decennia actieve hoofd- en bijrolacteur in Europese films, van Eurotrash tot prestigieuze auteurscinema. Buitenechtelijke zoon van een Duitse verpleegster en een Italiaanse chirurg. Omdat Adorf zijn reputatie in eerste instantie vestigde met de rol van een seriemoordenaar in de thriller Nachts, wenn der Teufel kam/The Devil Strikes at Night (Robert Siodmak, 1957), werd hij aanvankelijk vooral gecast als slechterik, zoals bendeleider Frederick Santer in Winnetou (Harald Reinl, 1963) of El Diablo in de spaghettiwestern Gli specialisti/Drop Them or I’ll Shoot (Sergio Corbucci, 1969). Hij was daarentegen ook een vileine commissaris van politie in Die Verlorene Ehre der Katharina Blum (Volker Schlöndorff en Margarethe von Trotta, 1975), de vader van de kleine Oskar in Gouden Palmwinnaar Die Blechtrommel (Schlöndorff, 1979) en de vastgoedkoning Schuckert in Lola (Rainer Werner Fassbinder, 1981). Adorf maakte zijn filmdebuut met een bijrol in de verfilming van oorlogsbestseller 08/15 (Paul May, 1954), gevolgd door een andere rol in het derde deel 08/15 – In der Heimat (May, 1955). Ook in films als Robinson soll nicht sterben/The Girl and the Legend (Josef von Báky, 1957), La ragazza della salina/Sand, Love and Salt (Frantisek Cap, 1957), Der Arzt von Stalingrad (Géza von Radványi, 1958), Das Mädchen Rosemarie (Rolf Thiele, 1958), Das Totenschiff (Georg Tressler, 1959),
Am Tag als der Regen kam (top-billed; Gerd Oswald, 1959), Bumerang (Alfred Weidenmann, 1960), Mein Schulfreund (Siodmak, 1960), Schachnovelle/Brainwashed (Oswald, 1960), A cavallo della tigre (Luigi Comencini, 1961), Le goût de la violence (Robert Hossein, 1961), Lulu (Thiele, 1962), Strasse der Verheissung (top-billed; Imo Moszkowicz, 1962), het Britse Station Six-Sahara (Seth Holt, 1963), Moral 63 (Thiele, 1963), La visita (Antonio Pietrangeli, 1963), de ‘sauerkrautwesterns’ Der letzte Ritt nach Santa Cruz (Rolf Olsen, 1964) en Die Goldsucher von Arkansas (Paul Martin, 1964), Major Dundee (Sam Peckinpah, 1965), Le soldatesse (Valerio Zurlini, 1965), Estambul 65/That Man in Istanbul (Antonio Isasi-Isasmendi, 1965), Ten Little Indians (George Pollock, 1965), Tierra de fuego (Jaime Jesús Balcázar en Mark Stevens, 1965), Io la conoscevo bene (Pietrangeli, 1965), Ganovenehre (Wolfgang Staudte, 1966),
Operazione San Gennaro (Dino Risi, 1966), Una rosa per tutti (Franco Rossi, 1967), Zärtliche Haie/Tendres requins (Michel Deville, 1967), Questi fantasmi (Renato Castellani, 1967), de western E per tetto un cielo di stelle/A Sky Full of Stars for a Roof (Giulio Petroni, 1968), de erotische komedie Engelchen macht weiter – Hoppe, hoppe Reiter (Michael Verhoeven, 1969), de korte film Massnahmen gegen Fanatiker (Werner Herzog, 1969), Krasnaja palatka/The Red Tent (Michaïl Kalatozov, 1969), Cran d’arrêt (Yves Boisset, 1970), de klassieke ‘giallo’ L’uccello dalle piume di cristallo/The Bird with the Crystal Plumage (Dario Argento, 1970), Deadlock (top-billed; Roland Klick, 1970), L’arciere di fuoco (als Friar Tuck; Giorgio Ferroni, 1971), La corta notte delle bambole di vetro (giallo; Aldo Lado, 1971), Milano calibro 9 (Fernando Di Leo, 1972), Quando le donne persero le code/When Women Lost Their Tails (Pasquale Festa Campanile, 1972), La polizia ringrazia (Steno, 1972), King, Queen, Knave (Jerzy Skolimowski, 1972),
La mala ordina/The Italian Connection (top-billed; Di Leo, 1972), Il delitto Matteotti (als Benito Mussolini; Florestano Vancini, 1973), Die Reise nach Wien (Edgar Reitz, 1973), La polizia chieda aiuto (Massimo Dallamano, 1974), La faille (Peter Fleischmann, 1975), Cuore di cane (Alberto Lattuada, 1976), Bomber & Paganini (top-billed; Nicos Perakis, 1976), A Matter of Time/Nina (uncredited; Vincente Minnelli, 1976), Io ho paura (Damiano Damiani, 1977),
Der Hauptdarsteller (Reinhard Hauff, 1977), Fedora (Billy Wilder, 1978), Deutschland im Herbst (Schlöndorff e.a., 1978), Milo-Milo (top-billed; Perakis, 1979), L’empreinte des géants (Robert Enrico, 1980), La disubbidienza (Lado, 1981), Invitation au voyage (Peter Del Monte, 1982), State buoni se potete (als paus Sixtus V; Luigi Magni, 1983), Klassenverhältnisse (Danièle Huillet & Jean-Marie Straub, 1984), The Holcroft Covenant (John Frankenheimer, 1985), Momo (Johannes Schaaf, 1986), I ragazzi di Via Panisperna (Gianni Amelio, 1988), Francesco (Liliana Cavani, 1984), Try This One for Size (Guy Hamilton, 1989), Jours tranquilles à Clichy (Claude Chabrol, 1990), Mat/De moeder (Gleb Panfilow, 1990), Pizza Colonia (top-billed; Klaus Emmerich, 1991), Rossini (titelrol; Helmut Dietl, 1997), Smilla’s Sense of Snow (Bille August, 1997), Epsteins Nacht (top-billed; Urs Egger, 2002), Es ist ein Elch entsprungen (top-billed als de Kerstman; Ben Verbong, 2005), Same Same But Different (Detlev Buck, 2009), Die Libelle und der Nashorn (Lola Randl, 2012),
Der letzte Mensch (top-billed; Pierre-Henry Salfati, 2013), Schubert in Love: Vater werden ist (nicht) schwer (Lars Büchel, 2016), Winnetou – Der letzte Kampf (als Santer; Philipp Stölzl, 2016) en Real Fight (Ahmet Tas, 2023). Hoofd-, bij- en gastrollen van Adorf in televisieproducties zijn schier ontelbaar. Hij publiceerde enkele bestsellers, zoals Der Mäusetöter (1992) en Der Dieb von Trastevere (1995), alsmede een boek over zijn moeder, Mit einer Nadel bloss (2005). Gescheiden van actrice Lis Verhoeven.