Michel Portal

90, Parijs, 12 februari, natuurlijke dood

Frans multi-instrumentalist en componist. Speelde jazz, klassieke en nieuwe muziek, volksmuziek en was actief in veel andere genres. Beïnvloed door de folklore van zijn geboortestreek, Frans Baskenland. Speelde (bas)klarinet, (alt)saxofoon en bandoneon. Schreef een groot aantal, veelal innovatieve filmscores, te beginnen met Le viol (Jacques Doniol-Valcroze, 1967). Won een César voor Le retour de Martin Guerre (Daniel Vigne, 1982), Les cavaliers de l’orage (Gérard Vergez, 1984) en Champ d’honneur (Jean-Pierre Denis, 1987). Césarnominatie voor Bras de fer (Vergez, 1985). Schreef ook muziek voor films als Hoa-Binh (Raoul Coutard, 1970), La Cecilia (Jean-Louis Comolli,1975), Sérail (Eduardo de Gregorio, 1976), Écoute voir… (Hugo Santiago, 1978), Les chiens (Alain Jessua, 1979), La mémoire courte (De Gregorio, 1979), L’ombre rouge (Comolli, 1981), Le voyage (Michel Andrieu, 1984),

Max mon amour (Nagisa Oshima, 1986), Yeelen/La lumière  (Souleyman Cissé, 1987), Le moine et la sorcière (Suzanne Schiffman, 1987), En toute innocence (Jessua, 1988), Une histoire de vent (Joris Ivens, 1988), Prisonnières (Charlotte Silvera, 1988), Les enfants du désordre (Yannick Bellon, 1989), Los ángeles (Jacob Berger, 1990), Trois années (Fabrice Cazeneuve, 1990), Docteur Petiot (Christian de Chalonge, 1990), Le retour de Casanova (Edouard Niermans, 1992), de documentaire Miroirs de Tunis (Raoul Ruiz, 1993), La machine (François Dupeyron, 1994), Le bel été 1914 (De Chalonge, 1996), Les couleurs du diable (Jessua, 1997), Buud Yam (Gaston Kaboré, 1997), Le comédien (De Chalonge, 1997), C’est quoi la vie? (Dupeyron, 1999), Passionnément (Bruno Nuytten, 2000), Aïe (Sophie Fillières, 2000), Te quiero (Manuel Poirier, 2001), La petite Chartreuse (Denis, 2005), Jean de la Fontaine – Le défi (Vigne, 2007), Le professeur (Mahmoud Ben Mahmoud, 2012) en de documentaires Le pouvoir (Patrick Rotman, 2013) en Bonjour Monsieur Comolli (Dominique Cabrera, 2023). Speelde rol van klarinettist in Paris Blues (Martin Ritt, 1961). Een van de hoofdpersonen van de documentaire Le concerto de Mozart (Comolli, 1997).

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.