77, Parijs, 17 april, gevolgen van Lewy-body-dementie
Frans actrice. Favoriet van regisseurs François Truffaut en Jean-Luc Godard. Speelde in het begin van haar loopbaan vooral aangename karakters met een groot verantwoordelijkheidsgevoel, schoof later op in de richting van personages met ook een duistere kant. Officieel debuut in de rol van de scriptgirl in La nuit américaine/Day for Night (Truffaut, 1973). Won vier keer een César, voor beste vrouwelijke bijrol in Sauve qui peut (la vie)/Every Man for Himself (Godard, 1980) en Une étrange affaire (Pierre Granier-Deferre, 1981) en voor de vrouwelijke hoofdrol in La balance (Bob Swaim, 1982) en Le petit lieutenant (ook nominatie voor Europese Filmprijs; Xavier Beauvois, 2005). Coppa Volpi in Venetië voor vrouwelijke bijrol en genomineerd voor een Europese Filmprijs voor Une liaison pornographique/An Affair of Love (Frédéric Fonteyne, 1999). Overige zes Césarnominaties voor Une semaine de vacances (Bertrand Tavernier, 1980), J’ai épousé une ombre (Robin Davis, 1983), Un week-end sur deux (Nicole Garcia, 1990), Vénus Beauté (institut) (Tonie Marshall, 1999), Les sentiments (Noémie Lvovsky, 2003) en Juste la fin du monde (bijrol; Xavier Dolan, 2016).
Wilde aanvankelijk balletdanseres worden en verbleef vanaf haar 17de enige tijd in de Verenigde Staten. Eerste kleine filmrollen zonder credit in Faustine et le bel été (als Giselle; Nina Companeez, 1972) en Two People (Robert Wise, 1972). Ook in fims als La gifle (Claude Pinoteau, 1974), Le plein de super (Alain Cavalier, 1976), Le voyage de noces (Nadine Trintignant, 1976), La dernière femme (Marco Ferreri, 1976), Mado (Claude Sautet, 1976), La communion solennelle (René Féret, 1977), L’homme qui aimait les femmes (Truffaut,1977), La chambre verte (Truffaut, 1978), Mon premier amour (Élie Chouraqui, 1978), La mémoire courte (top-billed; Eduardo de Gregorio, 1979), Je vais craquer!!! (François Leterrier, 1980),
La provinciale (top-billed; Claude Goretta, 1980), Beau-père (Bertrand Blier, 1981), Le retour de Martin Guerre (Daniel Vigne, 1982), Notre histoire (Blier, 1984), Rive droite, rive gauche (Philippe Labro, 1984), Détective (Godard, 1985), Le neveu de Beethoven (Paul Morrissey, 1985), De guerre lasse (top-billed; Robert Enrico, 1987), En toute innocence (Alain Jessua, 1988), Gioco al massacro (Damiano Damiani, 1989), La-Baule-les-Pins (top-billed; Diane Kurys, 1990), The Man Inside (Bobby Roth, 1990), La voix (top-billed; Granier-Deferre, 1992), And the Band Played On (tv-film over aids; Roger Spottiswoode, 1993), La machine (François Dupeyron, 1994), Enfants de salaud (Marshall, 1996), Food of Love (Stephen Poliakoff, 1997), Paparazzi (Alain Berbérian, 1998), Si je t’aime, prends garde à toi (Jeanne Labrune, 1998), Selon Matthieu (Beauvois, 1990), Ça ira mieux demain (top-billed; Labrune, 2000), Absolument fabuleux (Gabriel Aghion, 2001), Catch Me If You Can (Steven Spielberg, 2002), La fleur du mal (top-billed; Claude Chabrol, 2003), France Boutique (Marshall, 2003), Une vie à t’attendre (top-billed; Thierry Klifa, 2004), L’un reste, l’autre pas (Claude Berri, 2005), La Californie (top-billed; Jacques Fieschi, 2006), Mon fils à moi (top-billed; Martial Fougeron, 2006), Ne le dis à personne (Guillaume Canet, 2006), Michou d’Auber (Thomas Gilou, 2007), Le prix à payer (Alexandra Leclère, 2007),
Passe-passe (top-billed; Marshall, 2008), Les bureaux de Dieu (Claire Simon, 2008), Cliente (top-billed; Josiane Balasko, 2008), Visage (Tsai Ming-liang, 2009), Ensemble, c’est trop (top-billed; Léa Fazer, 2010), de mockumentary Hitler à Hollywood (Frédéric Sojcher, 2010), De vrais mensonges (Pierre Salvadori, 2010), Je n’ai rien oublié (Bruno Chiche, 2010), Laurence Anyways (Dolan, 2012), L’affaire SK1 (Frédéric Tellier, 2014), La volante (top-billed; Christophe Ali en Nicolas Binolauri, 2015), Moka (Frédéric Mermoud, 2016), Alibi.com (Philippe Lacheau, 2016), Les gardiennes (top-billed; Beauvois, 2017), Garçon chiffon (Nicolas Maury, 2020), Haute couture (top-billed; Sylvie Ohayon, 2021), Lui (Canet, 2021), Downton Abbey: A New Era (Simon Curtis, 2022), Alibi.com 2 (Lacheau, 2023) en het Libanese La nuit du verre d’eau (Carlos Chahine, 2023).
Tekende een appel tegen klimaatverandering (2018) en een publieke verdediging van haar veelvuldige tegenspeler Gérard Depardieu tegen beschuldigingen van seksueel wangedrag (2023). Bekende in 2022 te lijden aan dyslexie, dyscalculie en claustrofobie. Ridder in het Legioen van Eer (2009), in 2018 gepromoveerd tot officier. Gescheiden van acteur Philippe Léotard en zanger-acteur Johnny Halliday. Moeder van actrice Laura Smet.