Nikolai van der Heyde

84, Laren (NH), 6 augustus, doodsoorzaak onbekend

Nederlands filmmaker. Zoon van een Wit-Russische moeder en een Friese vader. Toonaangevend in de zogeheten Eerste Golf van Nederlandse filmmakers, die zich liet inspireren door de Franse nouvelle vague. Eindexamen Nederlandse Filmacademie in 1964, waarna hij met geld van biermagnaat Freddy Heineken de internationaal hooggewaardeerde arthousefilm Een ochtend van zes weken (tevens scenario en montage; 1966) maakte. Het publiek bleef weg, net als bij To Grab the Ring (tevens scenario, competitie Berlijn; 1968). De eerste hit was Angela – Love Comes Quietly (tevens scenario, competitie Berlijn; 1971), die deel uitmaakte van het Wonderjaar van de Nederlandse film, toen ook de eveneens erotisch geladen speelfilms Wat zien ik? (Paul Verhoeven), Blue Movie (Wim Verstappen), Mira (Fons Rademakers) en Daniël (Erik Terpstra) allemaal succesvol waren. Van der Heydes grootste commerciële succes  was de verfilming van Toon Kortooms’ Brabantse streekroman Help, de dokter verzuipt! (1974), maar het vervolg Laat de dokter maar schuiven (tevens scenario; 1980) flopte. Dat geldt ook voor twee andere late films van de regisseur, de klucht De dwaze lotgevallen van Sherlock Jones (tevens scenario, met Piet Bambergen; 1975) en het door de kritiek hard aangepakte Nitwits (tevens scenario en productie; 1987). Daarna vooral actief voor de Duitse televisie. Drie vroege korte speelfilms, De kegelbaan (tevens scenario; 1963), Een boogschutter (tevens montage; 1965) en 11:50 from Zurich (1969), alsmede een korte opdrachtfilm, Gas 225 (1969). In 1963 een van de oprichters (samen met onder anderen Wim Verstappen en Pim de la Parra) van het filmblad Skoop.

Plaats een reactie