Rosanna Schiaffino


69, Milaan, 17 oktober, borstkanker

Italiaans actrice. Voormalige Miss Liguria debuteerde op haar 16de in Totò, lascia o raddoppia? (Camillo Mastrocinque, 1956). Voorts onder meer in La sfida (Francesco Rosi, 1957), Il vendicatore (William Dieterle, 1958), La notte brava (Mauro Bolognini, 1959), Le crime ne paie pas (Gérard Oury, 1961), I briganti Italiani (Mario Camerini, 1961), Two Weeks in Another Town (Vincente Minnelli, 1962), The Victors (Carl Foreman, 1962), het segment Illibatezza in RoGoPaG (Roberto Rossellini, 1963), The Long Ships (Jack Cardiff, 1963), La corruzione (Bolognini, 1964), El Greco (Luciano Salce, 1964), Arrivederci Baby! (Ken Hughes, 1965), The Rover (Terence Young, 1966), Gli eroi (Duccio Tessari, 1971) en Un hombre llamado Noon (Peter Collinson, 1973). Getrouwd geweest met producent Alfredo Bini.

Met Jean-Claude Brialy in La notte brava

Vic Mizzy


93, Los Angeles, 17 oktober, hartfalen

Amerikaans componist. Schreef het thema van de televisieserie The Addams Family (1964-66) en ook de soundtracks van enkele films: The Night Walker (William Castle, 1964), A Very Special Favor (Michael Gordon, 1965), The Ghost and Mr. Chicken (Alan Rafkin, 1966), The Busy Body (Castle, 1967), The Reluctant Astronaut (Edward Montagne, 1967), Don’t Make Waves (Alexander Mackendrick, 1967), The Spirit Is Willing (Castle, 1967), The Shakiest Gun in the West (Rifkin, 1968) en The Love God? (Nat Hiken, 1969).

Sacha Bulthuis


Max Havelaar, met Peter Faber
61, Den Haag, 15 oktober, longkanker

Nederlands actrice, voluit Alexandra Paula Maria Bulthuis. Dochter van de elf dagen eerder overleden schrijver en poppenspeler Rico Bulthuis. Vooraanstaand theateractrice, met name bij toneelgroep De Appel. Won twee keer de Theo d”Or, voor haar rollen in de stukken Een vleug van honing (1974) en Botho Strauss’ Groot en klein (1992). Speelde incidenteel een grote filmrol, zoals haar debuut in Max Havelaar (Fons Rademakers, 1976), als Tine, de vrouw van het titelpersonage (Peter Faber). Genomineerd voor een Gouden Kalf als de moeder van Fedja van Huêt in AmnesiA (Martin Koolhoven, 2001). Was voorts te zien in de films Rooksporen (Frans van de Staak, 1992), Aletta Jacobs – Het hoogste streven (Nouchka van Brakel, 1995), Kruimeltje (Maria Peters, 1999), Masterclass (Hans Teeuwen, 2005) en TBS (Pieter Kuijpers, 2008). Zou haar laatste filmrol spelen in Komt een vrouw bij de dokter (Reinout Oerlemans, 2009). Ook in de televisiefilms Marrakech (Michiel van Jaarsveld, 1996), Storm in mijn hoofd (Frans Weisz, 2001) en de korte films Brief nr. 16 (Froukje Bos en Ruud Schuitemaker, 1985), De man in de linnenkast (Tallulah Hazekamp Schwab, 2003) en Wereld van stilstand (Elbert van Strien, 2005). Echtgenote van acteur en regisseur Aus Greidanus, moeder van de acteurs Aus Greidanus jr. en Pauline Greidanus.

Fragmenten uit de theatervoorstelling Ben ik al geboren?

Collin Wilcox


To Kill a Mocking Bird
74, Highlands NC, 14 oktober, hersentumor

Amerikaans actrice. Maakte indruk in haar filmdebuut, als het meisje Mayella dat een valse aanklacht wegens verkrachting indient in To Kill a Mocking Bird (Robert Mulligan, 1962). Volgende rollen waren minder opvallend: Catch-22 (Mike Nichols, 1970), The Revolutionary (Paul Williams, 1970), The Baby Maker (James Bridges, 1970), Jaws 2 (Jeannot Szwarc, 1978), Marie (Roger Donaldson, 1985), The Journey of August King (John Duigan, 1995) en Midnight in the Garden of Good and Evil (Clint Eastwood, 1997). Trad ook veel op in televisieproducties, soms onder de naam van haar echtgenoten, als Collin Wilcox-Horne of Collin Wilcox Paxton.

Al Martino


82, Springfield PA, 13 oktober, doodsoorzaak onbekend

Amerikaans zanger, pseudoniem van Alfred Cini. Had grote hits met Here In My Heart (1952), Spanish Eyes (1965) en de Engelse vertaling van Volare (1975). Ook vertolkte hij de voor een Oscar genomineerde titelsong van Hush…Hush, Sweet Charlotte (Robert Aldrich, 1964). Speelde de rol van crooner Johnny Fontane in The Godfather (Francis Ford Coppola, 1972) en The Godfather Part III (Coppola, 1990). Algemeen werd aangenomen dat dit personage gebaseerd was op Frank Sinatra, maar het leek ook op Martino zelf. In de jaren vijftig vluchtte hij naar Engeland, omdat de maffia door afpersing zijn platencontract had overgenomen.

Piet Hein Honig


52, Deventer?, 11 oktober, hersentumor

Nederlands encyclopedist. Publiceerde twee onovertroffen naslagwerken met biografische gegevens over acteurs en regisseurs. In 1984 verscheen zijn Acteurs- en kleinkunstenaarslexicon, dat door de forse omvang (1082 pagina’s) bekend zou worden als ‘de dikke Honig’. De voormalige bankemployé verzamelde daarin gegevens over 3200 Nederlandse acteurs en cabaretiers uit de voorgaande honderd jaar. De accurate personalia en mini-biografieën, alsmede de tamelijk complete lijsten van theater-, televisie- en filmproducties waar ze aan meewerkten, worden nog steeds veelvuldig geraadpleegd, ook al vond in de erop volgende kwart eeuw geen aanvulling meer plaats. Acht jaar later, in 1992, verscheen een nog kloeker en ambitieuzer boek, dat gelijktijdig in het Nederlands en het Duits uitkwam. Samen met collega Hanns-Georg Rodek verzamelde hij in 100.001 – Encyclopedie van de internationale showbusiness in de 20ste eeuw (1072 pagina’s) de basisgegevens van rond de honderd duizend acteurs en regisseurs uit binnen- en buitenland: artiestennaam, geboortenaam, geboortedatum, beroep en eventueel sterfdatum en familierelaties met vakgenoten. Piet Hein legde er eer in om door uitgebreide research in archieven en gemeentelijke administratiesystemen de enige juiste gegevens boven water te krijgen.

Het in eigen beheer uitgegeven, zeldzaam te vinden standaardwerk had veel geld gekost. In de jaren die volgden was ook Honig zelf moeilijk te bereiken. Hij liet enkele relaties weten dat hij zich een tijdje schuil moest houden, om vage redenen die vermoedelijk met schuldeisers te maken hadden. Enige jaren terug dook hij weer op, vooral dankzij inventariserende werkzaamheden voor het Instituut voor Beeld en Geluid te Hilversum.