Engels model en actrice. Bracht met Nederlandse moeder deel van haar jeugd in Nederland door. Werd vermaard met een kleine bijrol als door Karlheinz Böhm tijdens het poseren vermoord pikant model in Peeping Tom (Michael Powell, 1960). Had daarvoor ook in 8mm-filmpjes gestript en was in de jaren vijftig veel als pin-up onder de toonbank verkocht. Speelde nog enkele piepkleine rolletjes, bijvoorbeeld in The Day the Earth Caught Fire (Val Guest, 1961) en maakte onder meer stillfoto’s. Getrouwd met fotograaf Douglas Webb.
87, Pacific Palisades CA, 7 mei, doodsoorzaak onbekend
Amerikaans actrice, pseudoniem van Adelaide Delgado. Vooral bekend geworden als tegenspeelster van John Wayne in de oorlogsfilm Sands of Iwo Jima (Allan Dwan, 1949). Begon op haar 15de als zangeres en danseres bij de band van Xavier Cugat. Vanaf 1942 ster van B-films van onder meer Columbia en Republic. Debuut in Blondie Goes to College(Frank R. Strayer, 1942). Trad soms op als blondine, maar vaker in hispanic rollen. Onder meer in Shut My Big Mouth (Charles Barton, 1942), Alias Boston Blackie (Lew Landers, 1942), tegenover Tex Ritter in Vengeance of the West (Lambert Hillyer, 1942), tegenover Fred Astaire en Rita Hayworth in You Were Never Lovelier (William A. Seiter, 1942), tegenover Roy Rogers in Bells of Rosarita (Frank McDonald, 1945) en Night Time in Nevada (William Witney, 1948), top-billed in The Tiger Woman (Philip Ford, 1945), The Catman of Paris (Lesley Selander, 1946), The Inner Circle (top-billed; P. Ford, 1946), The Last Crooked Mile (P. Ford, 1946), I´ve Always Loved You (Frank Borzage, 1946), tegenover Gene Autry in Twilight on the Rio Grande (McDonald, 1947) en Robin Hood of Texas (Selander, 1947),in Blackmail (Selander, 1947), The Gallant Legion (Joseph Kane, 1948),Angel in Exile (Dwan en P. Ford, 1948), tegenover Wayne in Wake of the Red Witch (Edward Ludwig, 1948), Rock Island Trail (Kane, 1950), California Passage (Kane, 1950), The Sea Hornet (Kane, 1951), Count the Hours (Don Siegel, 1953), Back from Eternity (John Farrow, 1956), The Black Whip (Charles Marquis Warren, 1956), Curse of the Faceless Man (Edward L. Cahn, 1958) en The Big Circus (Joseph M. Newman, 1959).
Frans cameraman. Won een Gouden Osella in Venetië en kreeg een César-nominatie voor het camerawerk van Les amants réguliers (Philippe Garrel, 2005). Sleutelfiguur voor de regisseurs van de nouvelle vague, al debuteerde hij pas in 1965, met de korte documentaire Elsa la Rose van Agnès Varda. Draaide onder meer Les créatures (Varda, 1966), Ça n´arrive qu´aux autres (Nadine Trintignant, 1971), Pourquoi Israel (Claude Lanzmann, 1972), Défense de savoir (Trintignant, 1973), Les violons du bal (Michel Drach, 1974), Numéro deux (Jean-Luc Godard, 1975), Noroît (Jacques Rivette, 1976), Daguerréotypes (Varda, 1976), Duelle (Rivette, 1976), Ici et ailleurs (Godard e.a., 1976), La mémoire courte (Eduardo de Gregorio, 1979), Sauve qui peut (la vie) (Godard, 1980),
Neige (Juliet Berto en Jean-Henri Roger, 1981), La femme d´à côté (FrançoisTruffaut, 1981), Le pont du Nord (Rivette, 1981), Merry-go-round (Rivette, 1981), Trop tôt, trop tard (Jean-Marie Straub en Danièle Huillet, 1982), Cap Canaille (Berto en Roger, 1983), Klassenverhältnisse (Straub en Huillet, 1984), L´amour par terre (Rivette, 1984), Shoah (Lanzmann, 1985), La tentation d´Isabelle (Jacques Doillon, 1985), I Love You (Marco Ferreri, 1986), Havre (Berto, 1986), La puritaine (Doillon, 1986), de televisieserie The Mahabharata (Peter Brook, 1989), Nouvelle vague (Godard, 1990), Le petit criminel (Doillon, 1990), Divertimento (Rivette, 1991), La belle noiseuse (Rivette, 1991), La chasse aux papillons (Otar Iosseliani, 1992), Jeanne la Pucelle (Rivette, 1994),
Le nouveau monde (Alain Corneau, 1995), Brigands, chapitre VII (Iosseliani, 1996), Von heute auf morgen (Straub en Huillet, 1997), Secret défense (Rivette, 1998), Dis-moi que je rêve (Claude Mouriéras, 1998), Adieu, plancher des vaches! (Iosseliani, 1999), Sicilia! (Straub en Huillet, 1999), La débandade (Claude Berri, 1999), Tout va bien, on s´en va (Mouriéras, 2000), Va savoir (Rivette, 2001), Lundi matin (Iosseliani, 2002), Petites coupures (Pascal Bonitzer, 2003), Histoire de Marie et Julien (Rivette, 2003),Une visite au Louvre (Straub en Huillet, 2004), Genesis (Claude Nuridsany en Marie Pérennou, 2004), Jardins en automne (Iosseliani, 2006), Ne touchez pas la hache (Rivette, 2007), La frontière de l´aube (Garrel, 2008) en 36 vues du Pic Saint Loup (Rivette, 2009).
Engels bijrolacteur. Kreeg op hoge leeftijd zijn grootste bekendheid dankzij de rol van de buschauffeur Ernie in Harry Potter and the Prisoner of Azkaban (Alfonso Cuarón, 2004). Beoefende vele beroepen, zoals dat van de persoonlijke chauffeur van schrijver John Osborne. Filmdebuut in The Curse of the Mummy’s Tomb (Michael Carreras, 1964). Onder meer in The Committee (Peter Sykes, 1968), Take a Girl like You (Jonathan Miller, 1970), Up the Chastity Belt (Bob Kellett, 1971), 10 Rillington Place (Richard Fleischer, 1971), als hotelportier in Frenzy (Alfred Hitchcock, 1972), de Cliff Richard-film Take Me High (David Askey, 1973), Tess (Roman Polanski, 1979), The Company of Wolves (Neil Jordan, 1984), Mountains of the Moon (Bob Rafelson, 1990), Robin Hood: Prince of Thieves (Kevin Reynolds, 1991), Finding Neverland (Marc Forster, 2004) en Deuce Bigalow: European Gigolo (Mike Bigelow, 2005).
Engels (strip)auteur. Schreef tussen 1963 en 2001 de strip Modesty Blaise, over een vrouwelijke geheim agent. Ook mede-auteur van het scenario van de gelijknamige film, een culthit met Monica Vitti in de titelrol (Joseph Losey, 1966). Overigens werd weinig van O’Donnells werk gebruikt voor de filmversie, evenmin als voor de pilot van een nooit gerealiseerde televisieserie uit 1982. Wel was O’Donnell consultant voor de op zijn vroege werk gepubliceerde derde verfilming, My Name Is Modesty: A Modesty Blaise Adventure (Scott Spiegel, 2004). Die kwam alleen op dvd uit, begeleid door een uitgebreid interview van de schrijver met bewonderaar Quentin Tarantino. Ook schreef hij het scenario van The Vengeance of She (Cliff Owen, 1968). Publiceerde een krantenstripversie van Ian Flemings James Bondroman Dr. No en onder het pseudoniem Madeleine Brent een tiental kasteelromans.
Oorspronkelijk Engels actrice, die de Amerikaanse nationaliteit aannam. Dochter van het acteursechtpaar Michael Redgrave en Rachel Kempson, jongere zus van de acteurs Vanessa en de nog geen maand eerder overleden Corin Redgrave. Twee Oscarnominaties, voor de hoofdrol van een Bridget Jones avant la lettre in Georgy Girl (Silvio Narizzano, 1966) en de bijrol van de laconieke huishoudster in Gods and Monsters (Bill Condon, 1998). Voor elk van beide prestaties won ze wel een Golden Globe. Debuteerde met een klein rolletje in Tom Jones (geregisseerd door haar zwager Tony Richardson, 1963). Zeer actief in het theater en op televisie. Uitgebreide filmografie vermeldt onder meer rollen in Girl with Green Eyes (Desmond Davis, 1967), The Deadly Affair (Sidney Lumet, 1966), de mod-musical Smashing Time (ook als zangeres van acht liedjes; Davis, 1967), The Virgin Soldiers (John Dexter, 1969), Last of the Mobile Hot Shots (Lumet, 1970), Every Little Crook and Nanny (Cy Howard, 1972), Everything You Always Wanted to Know about Sex But Were Afraid to Ask (Woody Allen, 1972), als Xaviera Hollander in The Happy Hooker (Nicholas Sgarro, 1975), The Big Bus (James Frawley, 1976), tegenover Roger Moore in Sunday Lovers (episode van Bryan Forbes, 1980), Getting It Right (Randal Kleiser, 1989), Shine (Scott Hicks, 1996), Strike! (Sarah Kernochan, 1998), The Annihilation of Fish (Charles Burnett, 1999), tegenover Madonna in The Next Best Thing (John Schlesinger, 2000), How to Kill Your Neighbor’s Dog (Michael Kalesniko, 2000), Spider (David Cronenberg, 2002), Unconditional Love (P.J. Hogan, 2002), Peter Pan (Hogan, 2003), Kinsey (Condon, 2004), tegenover zus Vanessa en nicht Natasha Richardson in The White Countess (James Ivory, 2005), The Jane Austen Book Club (Robin Swicord, 2007) en Confessions of a Shopaholic (Hogan, 2009).
