Het Schimmenrijk

60, Los Angeles, 21 september, kanker

Amerikaans acteur. Aanvankelijk vooral actief in het theater. Werd bekend als tegenspeler van Jon Voight in de Vietnamfilm Coming Home (Hal Ashby, 1978) en ster van de surprisehit The Exterminator (James Glickenhaus, 1980) en andere actiefilms. Debuteerde met kleine rolletjes in Two-Minute Warning (Larry Peerce, 1976) en Bound for Glory (Ashby, 1976). Naast veel televisierollen (onder andere de series The Paper Chase en Falcon Crest) ook in films als Warrior of the Lost World (David Worth, 1983), Exterminator 2 (Mark Buntzman, 1984), Loverboy (Joan Micklin Silver, 1989), Madhouse (Tom Ropelewski, 1990), Harley Davidson and the Marlboro Man (Simon Wincer, 1991) en The Prophet’s Game (Worth, 1999). Regisseerde zichzelf in The Bounty Hunter (1989) en Vietnam, Texas (tevens productie, 1990), en Bo Derek en Jeff Fahey in Woman of Desire (tevens scenario, 1993).

Van jonge leu en oale groond
63, Amsterdam?, 19 september, kanker

Nederlands acteur. Speelde veelal kleine rollen in de films Te gek om los te lopen (Guido Pieters, 1981), Ciske de Rat (Pieters, 1984), Overvallers in de dierentuin (Christ Stuur, 1984), Romeo (Rita Horst, 1990), My Blue Heaven (Ronald Beer, 1990) en De kleine blonde dood (Jean van de Velde, 1993). Ook in de tv-series De zevensprong (Karst van der Meulen, 1982), Vuurzee (2005-06) en Van jonge leu en oale groond (2005-07), alsmede de tv-film Sloophamer (Ger Poppelaars, 2003).

79, Baarn, 17 september, doodsoorzaak onbekend

Nederlands televisiepresentator, journalist en publiciteitsman, eigenlijk Alfred Leonard Bouma. Presenteerde tussen 1969 en 1982 het vermoedelijk populairste filmprogramma dat de Nederlandse televisie ooit voortbracht. Voor een briefkaart op de eerste rang (KRO) bestond enerzijds uit fragmenten van oudere films, die kijkers via een briefkaart konden aanvragen en anderzijds uit een pittige filmquiz, waarbij het erop aankwam zo snel mogelijk op een knop te drukken, als de kandidaat meende te weten wat het goede antwoord zou zijn. Ook was er altijd ruime aandacht voor de actualiteit in de bioscoop. Bouma was met zijn beroemd geworden vaste beginzin “Lieve dames, beste heren!” het uithangbord van het programma, dat de facto werd gemaakt door eindredacteur en regisseur Fred van Doorn, producent Fred Bredschneyder, uitvoerend producent José Kersten en redacteur van vragen en teksten Ab van Ieperen. Het programma beleefde een minder succesvolle wedergeboorte van 26 afleveringen in 2000, met Paula Patricio als presentator. Tot de cinefiele kandidaten die bij Bouma hun eerste stappen in de openbaarheid zetten behoorden de latere filmdistributeur Max van Praag en de samensteller van deze website. Later zou Bouma nog de quiz Cijfers en letters presenteren en als een van de teamcaptains van het programma Hints figureren. De broer van actrice Maya Bouma en zangeres Annelies Bouma begon zijn carrière als journalist en was ook perschef en artist relations manager klassiek van de platenmaatschappij Phonogram. In 1985 voorzitter van de jury van de Nederlandse Filmdagen, die het Gouden Kalf toekende aan Paul Verhoevens Flesh + Blood. Hij was lid van de Nederlandse Filmkeuring, maar diende in 1994 daar zijn ontslag in met een open brief aan de minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur, waarin hij stelde dat het orgaan “de aansluiting met de samenleving” verloren had.

91, Rome, 16 september, natuurlijke dood

Italiaans regisseur en scenarioschrijver. In Nederland vooral bekend door de film die hij in 1960 op de Amsterdamse Wallen draaide, met Frans Weisz als assistent en Peter Faber in een figurantenrolletje, La ragazza in vetrina (1961). Internationaal trok hij meer aandacht met films als het poëtische Domenica d’Agosto (1950), Parigi è sempre Parigi (1951), Le ragazze di Piazza di Spagna (1952), Il bigamo (met Marcello Mastroianni; 1956) en Il momento piu’ bello (met Mastroianni; 1957). Maakte aanvankelijk korte documentaires, met name over kunstenaars, zoals Il paradiso perduto over Jeroen Bosch (samen met Enrico Gras, 1948), Goya (1951) en Picasso (1954), maar ook Isola nella laguna (1948). Tot zijn latere werk behoren Una lunga lunga lunga notte d’amore (met Marie Trintignant en Giancarlo Giannini; 2001) en L’acqua…il fuoco (2003). Schreef veel van zijn eigen scenario’s samen met Sergio Amidei.

Parigi è sempre Parigi

77, Ditchling (graafschap East Sussex), 15 september, leverkanker

Schots scenarioschrijver. Auteur van twee succesvolle actiefilms, The Italian Job (Peter Collinson, 1969) en Kelly’s Heroes (Brian G. Hutton, 1970). Schreef ook The Jerusalem File (John Flynn, 1972), Sweeney 2 (Tom Clegg, 1978), Red Heat (Walter Hill, 1988) en Red Dust (Tom Hooper, 2004), alsmede de politieserie Z-Cars (1962-78).

The Kentucky Fried Movie
73, Mailbu, 14 september, kanker

Amerikaans acteur en songwriter, pseudoniem van James Bateman. Speelde opvallende rollen in vier films van Robert Altman: The Long Goodbye (1973), Nashville (1975), A Perfect Couple (1979) en HealtH (1980). Was eerder vaak op televisie te zien, met name in Rowan & Martin’s Laugh-In (1968-71). Speelde ook filmrollen in onder meer The Nutty Professor (Jerry Lewis, 1963), Kiss Me, Stupid (Billy Wilder, 1964), The Outlaws Is Coming (met The Three Stooges; Norman Maurer, 1965), The Last Remake of Beau Geste (Marty Feldman, 1977), The Kentucky Fried Movie (John Landis, 1977), The Blues Brothers (Landis, 1980), The Incredible Shrinking Woman (Joel Schumacher, 1981), Innerspace (Joe Dante, 1987), Switching Channels (Ted Kotcheff, 1988), The ‘burbs (Dante, 1989), Gremlins 2: The New Batch (Dante, 1990), Magnolia (Paul Thomas Anderson, 1999), Wedding Crashers (David Dobkin, 2005) en Big Stan (Rob Schneider, 2007). Schreef en zong een aantal liedjes in Nashville.