Frans bijrolacteur. Ruim honderd film- en televisierollen, waaronder de films Il visconte di Bragelonne (Fernando Cerchio, 1954), Les deux orphelines/Le due orfanelle (Riccardo Freda, 1965), Baisers volés (François Truffaut, 1968), Sans mobile apparent (Philippe Labro, 1971), L’aventure c’est l’aventure (Claude Lelouch, 1972), État de siège (Costa-Gavras, 1972), Le silencieux (Claude Pinoteau, 1973), Le serpent (Henri Verneuil, 1973), La bonne année (Lelouch, 1973), Il n’y a pas de fumée sans feu (André Cayatte, 1973), L’événement le plus important depuis que l’homme a marché sur la lune (Jacques Demy, 1973), Les aventures de rabbi Jacob (Gérard Oury, 1973), Toute une vie (Lelouch, 1974), Nada (Claude Chabrol, 1974), Les seins de glace (Georges Lautner, 1974), Borsalino et Co. (Jacques Deray, 1974), Docteur Françoise Gailland (Jean-Louis Bertucelli, 1976), La marge (Walerian Borowczyk, 1976), Mado (Claude Sautet, 1976), Le gang (Deray, 1977), Madame Claude (Just Jaeckin, 1977), Sorcerer/Wages of Fear (William Friedkin, 1977), L’homme pressé (Edouard Molinaro, 1977), Los ojos vendados (Carlos Saura, 1978), Pile ou face (Robert Enrico, 1980), 3 hommes à abattre (Deray, 1980), Deprisa, deprisa (Saura, 1981), Mille milliards de dollars (Verneuil, 1982), Capitaine Conan (Bertrand Tavernier, 1996), Le genre humain – 1ère partie: Les Parisiens (Lelouch, 2004) en Le courage d’aimer (Lelouch, 2005).
Jill Balcon

84, Londen, 18 juli, doodsoorzaak onbekend
Engels actrice. Dochter van producent Michael Balcon maakte haar filmdebuut in de Dickens-verfilming Nicholas Nickleby (Alberto Cavalcanti, 1947). Ze speelde vervolgens in Good-Time Girl (David MacDonald, 1948), Saraband for Dead Lovers (Basil Dearden, 1948), The Lost People (Muriel Box en Bernard Knowles, 1949), Highly Dangerous (Roy Ward Baker, 1950), Edward II (Derek Jarman, 1991), Wittgenstein (Jarman, 1993) en An Ideal Husband (Oliver Parker, 1999). Weduwe van poet laureate Cecil Day-Lewis en moeder van tweevoudig Oscarwinnaar Daniel Day-Lewis.
Yasmine Belmadi

33, Parijs, 17 juli, gevolgen van een scooterongeluk
Frans acteur. Speelde de hoofdrol in de dit jaar in Cannes door de Semaine de la Critique bekroonde film Adieu Gary (Nassim Amaouche, 2009). Was ook te zien in bijvoorbeeld Les corps ouverts (Sébastien Lifshitz, 1998), Les amants criminels (François Ozon, 1999), Qui a tué Bambi? (Gilles Marchand, 2003), Wild Side (Lifshitz, 2004), Beur blanc rouge (Mahmoud Zemmouri, 2006) en Coupable (Laetitia Masson, 2008).
Trailer van Beur blanc rouge
Zbigniew Zapasiewicz
Pools acteur en theaterregisseur. Bekend gezicht uit de Poolse film van de jaren zeventig en tachtig, bijvoorbeeld in de hoofdrol van een journalist in gewetensnood in Zonder verdoving/Bez znieczulenia (Andrzej Wajda, 1978) of de inspecteur van politie in het vijfde deel van Dekalog, in een lange versie apart uitgebracht als A Short Film about Killing/Krótki film o zabijaniu (Krzysztof Kieslowski, 1988). Filmdebuut als priester in Wiano/Dowry (Jan Lomnicki, 1964). Onder meer in Bariera (Jerzy Skolimowski, 1966), Het land van grote belofte/Ziemia obiecana (Wajda, 1975), The Story of Sin/Dzieje grzechu (Walerian Borowczyk, 1975), Mazepa (Gustaw Holoubek, 1976), Camouflage/Barwy ochronne (Krzysztof Zanussi, 1977), Hospital of the Transfiguration/Szpital przemienienia (Edward Zebrowski, 1979), Les demoiselles de Wilko/Panny z Wilka (Wajda, 1979), Wege in der Nacht (Zanussi, 1979), Kung-fu (Janusz Kijowski, 1979), Fever/Goraczka (Agnieszka Holland, 1981), From a Far Country (Zanussi, 1981), Imperativ (Zanussi, 1982), Year of the Quiet Sun/Rok spokojnego slonca (Zanussi, 1984), Idol (Feliks Falk, 1985), Blind Chance/Przypadek (Kieslowski, 1987), Persona non grata (Zanussi, 2005) en Hope/Nadzieja (Stanislaw Mucha, 2007).
Fotocollage met muziek van Ekseption



