80, Amsterdam, 30 mei, na een lange ziekte
In Duitsland geboren Nederlands sociaal werker, activist en filmrecensent. Wordt door zijn dochter, regisseur Sunny Bergman, beschouwd als haar ‘politieke muze’. Zij portretteerde hem in de documentaire Mijn nazi-opa (2024), als kind van het Twentse dienstmeisje dat door haar werkgever, een Duitse nazi-burgemeester, verkracht was. De jongen werd ondergebracht bij familie in Nijverdal, die hem schopte en ‘rotmof’ noemde. Hij werd op zijn 14de textielarbeider en ging later politicologie en jongerenwerk studeren. Schreef filmrecensies voor het communistische dagblad De Waarheid (1978-81). Onder meer betrokken bij stadsvernieuwing in de Amsterdamse Spaarndammerbuurt.