89, Sundance Resort bij Provo UT, 16 september, in zijn slaap
Amerikaans steracteur, regisseur, producent, milieu- en mensenrechtenactivist en oprichter Sundance Institute. Een van de grootste sterren van de jaren 70 en 80, wiens aantrekkelijke uiterlijk tegen hem leek te werken in de waardering door de Academy en sommige filmcritici. Als acteur kreeg hij zijn enige Oscarnominatie voor The Sting (George Roy Hill, 1973), maar niet voor bij voorbeeld zijn eerste grote hit, de western Butch Cassidy and the Sundance Kid (ook tegenover Paul Newman; Hill, 1969) of het voor elf Oscars genomineerde Out of Africa (Sydney Pollack, 1985). Wel kreeg Redford een honoraire Oscar (2002), vooral als oprichter van het Sundance Institute (1981) en het eruit voortvloeiende Sundance Festival in Park City UT. De invloed van het naar Redfords westernpersonage vernoemde powerhouse voor de Amerikaanse, onafhankelijk van het gehate Hollywood opererende cinema, was enorm. Het stigma van oppervlakkigheid wist Redford zelf overtuigend te doorbreken met zijn enige eigenhandig gewonnen Oscar, als regisseur van zijn eerste speelfilm Ordinary People (1980), een subtiel drama over rouw en pijnlijke communicatie in gezinsverband. Ook werd Redford tweemaal genomineerd, als regisseur en producent van Quiz Show (1994), over de hypocrisie en corruptie bij een tv-spelletje. De in Santa Monica geboren Redford begon als bescheiden televisieacteur, die na edelfiguratie in Tall Story (Joshua Logan, 1960), zijn officiële filmdebuut maakte in War Hunt (Denis Sanders, 1962). Hij speelde vervolgens rollen die langzaam begonnen op te vallen in Situation Hopeless – But Not Serious (Gottfried Reinhardt, 1965), Inside Daisy Clover (Robert Mulligan, 1965) en The Chase (Arthur Penn, 1966). In die laatste film was hij voor het eerst tegenspeler van Jane Fonda, zijn (eveneens politiek geëngageerde en veelzijdige) vrouwelijke pendant. Samen speelden zij in Barefoot in the Park (top-billed; Gene Saks, 1967), The Electric Horseman (top-billed; Pollack, 1979) en Our Souls at Night (Netflix, tevens productie, top-billed; Ritesh Batra, 2017). Vroege films van Redford waren This Property Is Condemned (Pollack, 1966), de surprisehit Downhill Racer (top-billed; Michael Ritchie, 1969), de politieke western Tell Them Willie Boy Is Here (top-billed; Abraham Polonsky, 1969), Little Fauss and Big Halsy (top-billed; Sidney J. Furie, 1970), The Hot Rock (top-billed; Peter Yates, 1972), het deels op zijn ranch in Utah opgenomen Jeremiah Johnson (top-billed; Pollack, 1972) en als JFK-achtig politicus in het niet in Nederland uitgebrachte The Candidate (top-billed, tevens executive producer; Ritchie, 1972).
Daarna volgden overwegend superproducties: The Way We Were (tegenover Barbra Streisand; Pollack, 1973), The Great Gatsby (top-billed in de titelrol; Jack Clayton, 1974), de flop The Great Waldo Pepper (top-billed; Hill, 1975), de paranoia-thriller Three Days of the Condor (top-billed; Pollack, 1975), de Watergate-verfilming All the President’s Men (als Bob Woodward; Alan J. Pakula, 1976), in het ensemble van A Bridge Too Far (Richard Attenborough, 1977), Brubaker (top-billed; Stuart Rosenberg, 1980), The Natural (top-billed; Barry Levinson, 1984) en Legal Eagles (top-billed; Ivan Reitman, 1986). Vervolgens in Havana (top-billed; Pollack, 1990), Sneakers (top-billed; Phil Alden Robinson, 1992), de hit Indecent Proposal (top-billed; Adrian Lyne, 1993), Up Close & Personal (top-billed; Jon Avnet, 1996), The Horse Whisperer (top-billed, tevens regie en productie; 1998), The Last Castle (top-billed; Rod Lurie, 2001), Spy Game (top-billed; Tony Scott, 2001), het door de moord op Gerrit Jan Heijn geïnspireerde The Clearing (top-billed; Pieter Jan Brugge, 2004), An Unfinished Life (Lasse Hallström, 2005), Lions for Lambs (tevens regie en productie; 2007), The Company You Keep (top-billed, tevens regie en productie; 2012), All Is Lost (top-billed, als enig acteur; J.C. Chandor, 2013), Captain America: The Winter Soldier (Anthony & Joe Russo, 2014), A Walk in the Woods (top-billed, tevens productie; Ken Kwapis, 2015), Truth (als anchorman Dan Rather; James Vanderbilt, 2015), de remake van Pete’s Dragon (David Lowery, 2016), The Discovery (Charlie McDowell, 2017), The Old Man & the Gun (top-billed, tevens productie; Lowery, 2018) en Avengers: Endgame (Russo & Russo, 2019).
De overige films van Redford als regisseur zijn The Milagro Beanfield War (tevens productie; 1988), A River Runs Through It (tevens productie en vertelstem; 1992), The Legend of Bagger Vance (tevens productie; 2000), The Conspirator (tevens productie; 2010) en het segment The Salk Institute van de documentaire Cathedrals of Culture (tevens productie; 2014).
Redford produceerde, meestal met zijn maatschappij Wildwood, films als Promised Land (Michael Hoffman, 1987), Some Girls (Hoffman, 1988), de documentaire Yosemite: The Fate of Heaven (tevens verteller; Jon Else, 1989), The Dark Wind (Errol Morris, 1991), Incident at Oglala (documentaire, tevens verteller; Michael Apted, 1992), She’s the One (Edward Burns, 1996), Oscarwinnaar Central do Brasil/Central Station (Walter Salles, 1998), No Looking Back (Burns, 1998), Slums of Beverly Hills (Tamara Jenkins, 1998), A Civil Action (Steven Zaillian, 1998), How to Kill Your Neighbor’s Dog (Michael Kalesniko, 2000), Love in the Time of Money (Peter Mattei, 2002), People I Know (Daniel Agrant, 2002), Diarios de motocicleta/The Motorcycle Diaries (over Che Guevara; Salles, 2004), The Unforeseen (documentaire; Laura Dunn, 2007), Watershed: Exploring a New Water Ethic for the New West (documentaire; Mark Decena, 2012), Drunktown’s Finest (Sydney Freeland, 2014), The Adderall Diaries (Pamela Romanowsky, 2015), Out of the Many, the One (documentaire; Bernard MacMahon, 2015), Look & See: A Portrait of Wendell Berry (documentaire; Dunn en Jef Sewell, 2016), The Big Bang (documentaire, tevens verteller; MacMahon, 2017), American Epic (documentairecompilatie; MacMahon, 2017), Momentum Generation (documentaire; Jeff & Michael Zimbalist, 2018), Be Natural: The Untold Story of Alice Guy-Blaché (documentaire; Pamela B. Green, 2018), The Mustang (Laure de Clermont-Tonnerre, 2019), The Mustangs: America’s Wild Horses (documentaire, tevens presentator; Steven Latham en Conrad Stanley, 2020), Public Trust (documentaire; David Byars, 2020) en All Illusions Must Be Broken (documentaire; Dunn & Sewell, 2024). Hoewel hij zei zichzelf geen activist te willen noemen, past geen woord beter bij Redfords vele en veelsoortige inspanningen voor de verdediging van de rechten van mens en natuur.