85, Wenen, 14 mei, onbekend
Oostenrijks (video)kunstenaar en filmmaker. Pseudoniem van Waltraud Lehner. Haar werk ademt een sterk feministisch en antifascistisch karakter en werd beïnvloed door het Weense ‘actionisme’. Had al vele en invloedrijke installaties en performances op haar naam, toen ze in 1976 haar eerste lange speelfilm regisseerde, Unsichtbare Gegner. Tot haar overige films behoren het experimentele Syntagma (1983) en Die Praxis der Liebe (1985). Talloze korte films, onder andere Selbstportrait mit Kopf (1967), Sehtext: Fingergedicht (1968), Tapp und Tastkino (1969), Body Tape (1970), Facing a Family (1971), Interrupted Line (1972), Mann & Frau & Animal (1973), Hyperbulie (1973), …Remote… Remote… (1973), het lange tv-drama Menschenfrauen (1980), I Turn Over the Pictures of My Voice in My Head (2009) en een segment van Seven Women, Seven Sins (1986). Vaak ook scenarioschrijver, producent, editor en hoofdrolspeler. Een videocompilatie van haar korte films verscheen onder de titel Metanoia (2011). Hoofdpersoon van de door Elfriede Jelinek geschreven documentaire Valie Export – Ikone und Rebellin (Claudia Müller, 2018).