83, Amsterdam, 10 juni, onbekend
Nederlands kunstenaar, programmamaker en (stem)acteur. Aan de Fluxus-beweging gelieerd conceptueel beeldend kunstenaar regisseerde en schreef enkele van de zogeheten sad movies, absurde korte films waarin ogenschijnlijk weinig gebeurt: Tulips (samen met Wim van der Linden en Willem de Ridder, 1966), Summer in the Fields (samen met Van der Linden, 1967) en Bon Appetit (onder het pseudoniem Bill Masters, samen met Van der Linden, 1967). Daarna maker en bedenker van talrijke, bewust ophef veroorzakende en absurde televisieprogramma’s voor de VPRO, te beginnen met Hoepla (samen met De Ridder, Van der Linden en Hans Verhagen, 1967). Acteur in de middellange film Rigor mortis (Dick Maas, 1981) en in Terug naar Oegstgeest (als lijkenwasser; Theo van Gogh, 1987). Trad in veel van zijn eigen tv- en radioprogramma’s op onder de naam Jacques Plafond. Stemacteur in Minoes (als Simon de Schoolkat; Vincent Bal, 2001) en in de Nederlandstalige versie van Babe (als Ferdinand; Chris Noonan, 1995). Op televisie de stem van Ernie in Sesamstraat en van Plumeau slak van de week in Poesjes (Nova van Dijk, 2015-18). Was in de jaren 80 ook enige tijd de Nederlandse stem van Mickey Mouse, totdat Disney hem verving omdat de afstand tot het Amerikaanse origineel te groot werd gevonden.
Tot de bekendste tv-programma’s die Schippers bedacht en schreef, vaak geregisseerd door Ellen Jens, behoren de series De Fred Haché Show (1971-72), Barend is weer bezig! (1972-73), Van Oekel special (1974-75), Van Oekels Discohoek (1974-75), Het is weer zo laat! (1978), De lachende scheerkwast (1981-82), Op zoek naar Yolanda (1984), Plafond over de vloer (1986), We zijn weer thuis (1989-94) en de eenmalige tv-drama’s Stemmen (Gied Jaspars en Van der Linden, 1972), Waar heb dat nou voor nodig (Jaspars, Jens en Schippers, 1973), Martha (Berend Boudewijn, 1974), Volk en vaderliefde (in de reeks Herodotus-verfilmingen; Schippers, 1976), De ondergang van de Onan (Jaspars, Jens en Schippers, 1976), Echo’s uit het Alpendal (Jaspars, Jens en Schippers, 1976), Grote genade (Jaspars, Jens en Schippers, 1976), Ninette de Valois (mag ik mijn grijze mapje terug) (Schippers, 1977), het Engelstalige Cross Now (Andrew Wilson, 1977), De dans der vierkanten waarin opgenomen Elly, of het beroemde stuk (‘Ed Braad’ en Jens, 1980), Ramp Ahead (Schippers, 1980), Going to the Dogs (naar zijn eigen toneelstuk met alleen honden als acteurs; Jaspars, Jens, Diederik Hummelinck en Arjen Stuurman, 1986), Sans rancune (Jens en Schippers, 1987) en De bruine jurk (Jens en Schippers, 1988). Presenteerde op tv een seizoen van Zomergasten (1997) en zes afleveringen van de jaarlijkse Nationale Wetenschapsquiz (1997-2002). Het nagenoeg complete televisiewerk van Schippers verscheen op dvd. Weduwnaar van televisieregisseur Ellen Jens.