Wladimir Yordanoff

66, Normandië, 6 oktober, na een ernstige ziekte

In Monaco geboren Frans acteur, zoon van de Bulgaarse violist Luben Yordanoff. Gelauwerd toneelspeler, in film vooral bijrollen, bij voorbeeld als Paul Gauguin in Vincent & Theo (Robert Altman, 1990) en als generaal Mercier in J’accuse (Roman Polanski, 2019). Debuut in Danton (Andrzej Wajda, 1983). Voorts onder meer Heller Wahn (Margarethe von Trotta, 1983), L’amour braque (Andrzej Zulawski, 1985), Les possédés/De demonen (naar Dostojewski; Wajda, 1988), Hiver 54, l’abbé Pierre (Denis Amar, 1989), Blanval (M. Mees, 1991), Cible émouvante (Pierre Salvadori, 1993), Un air de famille (Cédric Klapisch, 1996), Le goût des autres (Agnès Jaoui, 2000), L’auberge espagnole (Klapisch, 2002), En jouant ‘Dans la compagnie des hommes’ (Arnaud Desplechin, 2003), Nathalie… (Anne Fontaine, 2003), Tu vas rire, mais je te quitte (Philippe Harel, 2005), Je vous trouve très beau (Isabelle Mergault, 2005), Prête-moi ta main (Eric Lartigau, 2006), het Corsicaanse Sempre vivu! (Robin Renucci, 2007), Enfin veuve (Mergault, 2007), L’empreinte de l’ange/Angel of Mine (Safy Nebbou, 2008), Le hérisson/The Hedgehog (Mona Achache, 2009), Polisse (Maïwenn, 2011), Présumé coupable (Vincent Garenq, 2011), Amitiés sincères (Stéphan Archinard en François Prévôt-Leygonie, 2012), Boomerang (François Favrat, 2015) en L’aventure des Marguerite (Pierre Coré, 2020).

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.